Timme.be Weblog

Update

2005-10-06T13:32:00.000+02:00

Toch ff de blog updaten. Waarom duurde het zo lang, hoor ik u luidop vragen.

Wel, ten eerste omdat ik m'n andere bezigheden heb. Zo ben ik maandag en dinsdag gaan autorijden (yes yes, eindelijk begonnen aan de praktijk). Toch wel chill, zo met den auto rondcrossen. Dinsdag toch wel ff gekickt, voor 't eerst de 100 per uur overstegen. Doet wel iets... :-)

Verder ben ik bezig met een website te bouwen voor ons moeder haar werk. De url zal later volgen, ik laat niet graag onafgewerkt spul zien. Maar de chef van dienst is al heel content over het geleverde resultaat, dus da's ok.

Ook ben ik meer aan 't trainen voor de snooker. 'k Heb eindelijk terug de goesting terug gevonden, en 't gaat ook goed. Goed geconcentreerd (zelfs tijdens training, wat ik normaal niet kan). Snooker is echt een feest als het goed zit in het koppeke, nu nog zien dat de ongezonde stress de bovenhand niet neemt in officiële matchen, en 't komt wel goed.

Bon, that's all folks, 'k ga nog wa trainen :-)

Cheerioz!

De tv-week van Tim Van Goubergen

2005-09-29T18:16:00.000+02:00

Humogewijs trachten we hier eens een tv-week te simuleren. Let wel; met de échte vragen en het échte programmaboekje bij de hand!

HUMO Kijkt u om zeven uur naar het VTM-nieuws of het VRT-journaal?
VAN GOUBERGEN «Da's afhankelijk. Waarvan? Simpel, van diegene die het nieuws leest. Ik ben een enorme fan van Cathérine Moerkerke en Annelies Van Herck. Konden ze die twee niet naast elkaar zetten? Nu moet ik altijd afwachten wie het nieuws zal lezen. Als geen van beide achter de desk zit, kijk ik wel naar één of andere komische serie op VT4.
» Neen, serieus. Over het algemeen kijk ik meer naar het VTM-nieuws. Dat nieuws is uitgebreider dan dat van de VRT, al moet je de portie sensatie er wel bijnemen. Het sportnieuws op VTM is ook beduidend beter.»
HUMO Vrijdag is er 'Villa Politica'. Bent u een fan?
VAN GOUBERGEN «Neen, op vrijdagavond kijk ik zelden televisie. Meestal zit ik dan op café met een lekkere pint in m'n hand. En als ik dan al eens op vrijdagavond thuis ben en televisie kijk, staat steevast voetbal op. Veel buitenlands voetbal op Prime, de nieuwe Canal+. Ik ben er niet rouwig om!»
HUMO In 'De Afvallers' op VijfTV gaan twaalf Vlaamse mannen en vrouwen de strijd tegen de kilo's aan. Hoe staat het met uw gewicht?
VAN GOUBERGEN «Ik mag niet klagen. Ik doe enorm weinig aan sport, maar dat zal in de nabije toekomst veranderen. En ik eet, in verhouding met andere gewone mensen, veel. Toch kom ik niet zoveel bij. Als je optelt wat ik de afgelopen maand van vettig eten binnen heb gespeeld, zou 5 kilo extra niet overdreven zijn. Gelukkig heb ik een goeie verbranding en verteer ik tamelijk goed. Genoeg over eten, ik krijg er honger van. En nu probeer ik mij wat in te houden.»
HUMO Het stikt van de kookprogramma's op televisie. Steekt u daar nog iets van op?
VAN GOUBERGEN «Op zich kijk ik niet graag naar die programma's. Neem nu 100 seconden, met Felice en dikke Herwig. Dat programma draait eerder om sensatie en de drang om elkander een loer te draaien, dan om iets lekker op de taloor te serveren. Jeroen Meus lijkt me wel een serieuze kok. Hij is ook open minded, een kerel waar ik zo mee op café zou kunnen gaan.»
HUMO Wat staat er in het weekend op het appel?
VAN GOUBERGEN «Niet veel. Op zaterdagnamiddag ben ik altijd van huis, zij het om te gaan snookeren, zij het bij vrienden. 's Avonds pik ik wat voetbal mee, of één of andere goeie film die ze uitzenden.
» Op zondag zit ik graag voor de buis. Lekker niksen - zoals steeds - en, weer, voetbal meepikken of de laatste 100 km volgen van een wielerwedstrijd. Ook keek ik dit seizoen graag naar de formule 1. Michael Schumacher kwam er niet aan te pas, dus het WK was spannender. Toch werd het afgetekend gewonnen door de Spanjaard Fernando Alonso, een groot talent, die ik over twee jaar naar Ferrari zie overstappen.»
HUMO Op maandag is er op VT4 de bekroonde serie 'Lost'. Bent u fan?
VAN GOUBERGEN «Absoluut! Ik begrijp de slechte commentaren van enkele bladen en vrienden niet. Het is een serie die je ongelofelijk in de ban houdt, en na twee afleveringen weet je nog geen 5% van de feiten. Zo hoort het toch? Spanning tot het einde!
» Voor Lost is er op Kanaal Twee 'Cold Case', een serie met de adembenemende Kathryn Morris. De serie gaat over de FBI - denk ik - althans een unit ervan, die onopgeloste moordzaken van vroeger tracht op te lossen. Die zaken kunnen gaan van 20 jaar terug, of zes maanden geleden.»
HUMO Kijkt u op dinsdag trouw naar 'Recht van antwoord' met Goedele Liekens?
VAN GOUBERGEN «Ik moet u teleurstellen, dinsdag is m'n vaste snookeravond. Dan spelen we immers competitie. Het enige dat ik meepik is een voetbalmatch in de Champions League, terwijl ik m'n wedstrijd afwerk. Goed voor de concentratie is het wel niet.»
HUMO Op Kanaal Twee is er op woensdag Trigger Happy. Wat vindt u daarvan?
VAN GOUBERGEN «Ik vind het schitterende humor. Het is zo absurd dat het ongelofelijk grappig is. Tom Waes is ook de geknipte persoon voor die rol. Het enige dat me verbaast is dat niemand hem herkend heeft. Zo'n onbekende kop heeft die toch niet?
» Op woensdag staat ook 'De Kinderen van Dewindt' op het appel. Schitterende reeks over jong ondernemen. Axel Daeseleire zet daar toch wel een sterk personage neer. Verder blijkt ook dat Pepijn Coudron - gekend als het seutje uit 'De Kotmadam' serieuze rollen met verve aankan!»
HUMO Donderdag sluit onze week af. Wat zijn daar je préferées?
VAN GOUBERGEN «Absoluut Chris & Co live. Chris Vandendurpel is met mijlen voorsprong de beste komiek van het moment. Verder pik ik op donderdag de herhaling van 'Expeditie Robinson' mee. Ik vind het echt chapeau voor het feit dat die mensen daar kunnen overleven. Ik zou het niet kunnen, geef mij maar een verblijf in het Big Brother-huis. Niet vrijwillig hé, enkel als ik écht moet kiezen! (lacht)
» Wat ik vergeten vermelden is 'De Slimste Mens Ter Wereld'. Dat programma probeer ik - in de mate van het mogelijke - zo vaak mogelijk te volgen. Het is een ideaal slaapmutsje, en Erik Van Looy is een schitterende presentator. Enkel van die zo overrated Marc Reynebeau krijg ik het geregeld op m'n heupen. Afschieten die handel!»
HUMO Komt in orde.

Pukemarock: the ratings

2005-09-18T20:14:00.000+02:00

Stash : ****
Sterk optreden, met goeie interactiviteit met het publiek. Eindelijk heb ik ze, na 3 keer te hebben gemist, aan het werk gezien!

't Hof van Commerce : **
Hadden te maken met een technische panne, wat de goesting om op te treden toch wel aantast. In Tienen waren ze 5 x sterker.

Monza : **
Nadat ik ze vorig jaar aan het werk zag in een cultureel centrum, was ik benieuwd hoe ze het zouden doen op een festival. Enneuh... tegenvaller van formaat toch wel, Meuris haalde iets te veel naar m'n goesting z'n gekrijs boven.

Gabriël Rios : *****
Amai, fenomenaal. Gans de tent in vuur en vlam en Rios die het publiek meesterlijk bespeelt. Bepaalde momenten echt een kippenveloptreden! Broad Daylight met het publiek was hét nummer van de avond.

De Heideroosjes : /
Geen quotering: slechts de laatste twee liedjes van gezien. Damclub Hooligan zette de tent wel in lichterlaaie.

Krezip : ****
Andermaal sterk optreden. Pakten uit met de alomgekende hits in combinatie met het nieuwe (en goeie) werk. Terug op weg naar de top.

Daan : **
't Begin was veelbelovend, meteen werd Housewife ingezet. Wat daarop volgde, was een enorme teleurstelling. Of Daan een stuk in zijn kraag had laat ik in het midden, wat wel duidelijk was was dat je geen knijt verstond van wat hij zong/zei. Afsluiter Swedish Designer Drugs was opnieuw van niveau.

Ode aan eenzame zatlappen...

2005-09-18T18:15:00.000+02:00

... die je wel overal vindt!

(op de tonen van Ciske De Rat - Verdomd Alleen)

Geef me alsjeblief nog een pint
Nee, ik weet ni d’hoeveelste het is
Behandel mij niet meer als een kind
Noem mij desnoods maar rotte vis

Cola krijg ik niet naar binnen
Dat is niet goed voor mijne maag
Ik blijf hier maar uitvluchten verzinnen
Terwijl ik 2 pinten in elk hand draag

Vrienden die heb ik hier ook niet
Allé, toch voor zover ik weet
Er is niemand die naar me omziet
Of zelfs al weet, hoe ik heet

Oei, sorry, ‘k voel ietske opkomen
Gaat er iemand met mij mee?
Ik kan er precies alleen maar van dromen
Het antwoord is overal pertinent nee

Had ik maar iemand om op te spouwen
Twee harde vingers in m’n keel
Die mij lekker doen spouwen zouwen
Ik spouw toch niet zo graag alleen

Sorry da’k u efkes alleen liet
M’n reservoir diende geleegd
Zoda’k er nu terug ne liter ingiet
Terwijl ik mijn kin properveeg

Een liter later is ’t weer zover
Het komt weer op in mijne maag
Het zicht is al lang niet meer proper
Ik trek naar huis, zeker maar traag

Had ik maar iemand om op te spouwen
Twee harde vingers in m’n keel
Die mij lekker doen spouwen zouwen
Ik spouw toch niet zo graag alleen

Wat gaat er van dat jongske terecht komen?

2005-09-15T11:59:00.000+02:00

Mja, 't is zover. Ik check de site van Het Laatste Nieuws, en wat staat er in 't groot op de eerste pagina?

"Britney Spears bevallen van een zoon"

Ge kunt niet weten hoeveel medelijden ik heb met dat manneke. Een moeder die nauwelijks weet hoeveel de som van één plus één is, en een vader die over 10 jaar gekweekt heeft als een konijn - weliswaar niet bij één vrouw. En bij twee zal het ook niet blijven (hij heeft nu drie kinderen bij twee vrouwen).

Wat gaat dat ouderkoppel die kleine nu kunnen bijbrengen? Van de showbiz zal die kleine wel een redelijke degout krijgen, als hij onder ogen krijgt wat mama en papa reeds hebben uitgestoken.

Aan werk geraken? Doe dat maar eens, met de familienaam Federline-Spears. Ik zie die mogelijke werkgever al doen: "Spears ... zoon van? Ah, ok ... dan gaan we het hierbij laten, ik laat iets weten als het iets wordt. Het gesprek was alvast ... euhm ... veelbelovend!"

Dus, bij deze laat ik mijn medeleven over aan die jonge spruit, die er niks aan kan doen dat z'n verstand nu al dubbel zo groot is als dat van mama en papa samen.

Je moet maar Indiër zijn... (part 2)

2005-09-14T15:18:00.000+02:00

Stel: je bent een Indisch meisje van 19 jaar en je bent tot over je oren verliefd op je vriendje (19). Maar je ouders zijn niet gediend met dat vriendje. Wat doe je dan? Samen gaan wonen. Ware het niet dat samenwonen een nog groter taboe is in India dan abortus. Dus nog twee mogelijkheden: ofwel loop je samen weg, ofwel trouw je.

Maar weglopen leek voor beiden geen goed idee. De gedachte alleen al om een gans leven op de vlucht te zijn voor razende / trieste familieleden zorgde ervoor dat ze dat al niet deden.
"Dan maar trouwen, zeker?", zal je denken. Noppes. In India staat in het wetboek geschreven dat je als man minstens 21 moet zijn om in het bootje te stappen. Vrouwen mogen al op hun 18 huwen.

Dus, dacht het grietje, zullen we de wet eens mooi omzeilen! Allé, het idee kwam van haar vriendje zelf. Welk idee? Wel, ze kwamen met het idee over de brug dat het meisje zou trouwen met haar toekomstig schoonbroer, de broer van haar ventje. Die wèl de leeftijd van 21 heeft bereikt. Op die manier mag ze wel samenwonen met haar vriendje, maar moeten ze wel (tijdelijk) haar 'echtgenoot' in het huis dulden.

De 'echtgenoot' moest wel een contract tekenen, waarin staat dat hij na twee jaar huwelijk (als de échte vent 21 is) met zijn klikken en klakken uit het huis wordt geknikkerd, en dat hij het meisje de komende twee jaar "goed zal verzorgen".

Ik ga in herhaling vallen, maar gun mij deze zin toch maar: Compleet gaga, die Indiërs! :o)

Je moet maar Indiër zijn...

2005-09-14T14:53:00.000+02:00

Zoals elke dag bezoek ik de website van Het Laatste Nieuws. En dagelijks krijg je wel te maken met bizarre verhalen. Zo ook nu. Het artikel gaat over een Indiër, die niets liever eet dan ... modder!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

,, De Indiër Barsaatu Lal heeft wel een heel
vreemde eetgewoonte. De inwoner van
Karimpur Bind in de dichtbevolkte Indiase deelstaat
Uttar Pradesh eet al acht jaar modder.
Bij voorkeur eet hij de modder met wat limoen. ''

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

De gekken zijn de wereld nog niet uit, me dunkt. Volgens het artikel raakte den Barsaatu aan het "voedsel" verslaafd toen hij in een boerderij werkte. Werken kan vreemde dingen tot stand brengen bij Indiërs, als je 't mij vraagt! Zijn verklaring luidt als volgt: "Ik zou en moest plots modder eten, eerst een klein beetje, maar daarna kreeg ik er meer trek in. Tegenwoordig eet ik zo'n twee kilo modder. Nadat ik het naar binnen gewerkt heb, voel ik me er sterker door."

Mja, het doet alvast wenkbrauwen fronsen. Maar niet alleen door verbazing. Niet iedereen is er gelukkig mee. Boeren uit de buurt verdenken hem ervan kwaliteitsmodder te stelen uit hun landerijen. Daarom willen ze hem volgend verzoek doen: "Wij willen deheer Lal één are land ter beschikking stellen, zodat hij enkel daar achter modder zal graven."

Compleet gaga, die Indiërs! :o)

Op een doordeweekse dinsdagnamiddag...

2005-09-13T15:53:00.000+02:00

Er was eens een jongeman die zo'n drie maanden afgestudeerd was. In de journalistiek, tussen de schrijverkes, zoals ze zeggen. Maar die jongeman verveelde zich steendood. Hij zou graag ("graag" is een groot woord) ergens aan het werk gaan, om de saaie momenten uit z'n leven te bannen. Maar daar zit net het probleem: op alle redacties zitten ze niet te wachten op nieuw/jong bloed. Althans, toch niet alvorens ouwe rotten als Siegfried Bracke en Dirk Tieleman de handdoek gooien.

Dan moet die jongeman zich maar met andere bezigheden redden. Een siteje hier en daar in elkaar flansen, wat foefelen met Photoshop, of wat huishoudelijke taken doen. Maar dat laatste vindt hij niet zo tof. Maar ja, beter iets dan niets te doen hebben.

Vandaag - zo'n uurtje geleden - begaf hij zich dan maar naar de winkel, die zich om de hoek bevindt. Brood, nivea-crème en ... niks meer, da's al. Toch even halt houden aan het magazine-rayonneke, de Voetbalmagazine ter hand nemen. En dan tot de constatatie komen dat hij die Voetbalmagazine zaterdag al op café had bekeken.

Afrekenen dan maar. Geen kat in de winkel, dus dat was zo gebeurd. Dan maar naar de opticien, aan de andere hoek van de straat. Lenzenproduct, want het vorige busje is aan z'n laatste adem toe. "'t Is in promotie", aldus de optieker. "Eén voor 14 euro, twee voor 22." Wat kan ik nu doen met twee lenzenproduct-bussen? Ik doe twee maand (weet het niet exact) met één bus. Tegen dat die op is, is die andere vervallen (bij wijze van spreken). Eén bus dus, dank u vriendelijk, meneer de opticien.

Dan maar terug naar huis. De gezonde wandeling zat erop. Tijd om weer achter die computer te kruipen, om nog wat te prullen...

Plezant, die doordeweekse dinsdagnamiddagen!

Gelukkig is er straks competitie snooker, in combinatie met Chelsea-Anderlecht. Chance dat de doordeweekse dinsdagavonden lang niet zo saai zijn als de doordeweekse dinsdagnamiddagen!

Alle gekheid op een stokje...

2005-09-12T19:12:00.000+02:00

Chavdar Yankow (21) heeft een doelpunt gemaakt met een een scheur van vier centimeter in zijn penis. Het gevolg van een hevig duel. Zijn ploeg Hannover 96 won met 2-0 van Frankfurt.

Hevige trap
"Mijn tegenstander Köhler trapte me recht in mijn kruis. Het deed afschuwelijk veel pijn. Ik merkte eerst niks tot plots het bloed
begon door te sijpelen. Toen moest ik wel naar de zijlijn", vertelt Yankow. De clubdokter stelde een scheur van vier centimeter vast in het lid van de voetballer. Hij dichtte de gapende wonde met klevers. "Prima ingreep, ik voelde niks meer." Sterker nog, Yankow scoorde geblesseerd een doelpunt. Na de wedstrijd moest de arts weer ingrijpen. Dokter Wego Kregehr haalde de grote spuit boven. "Een verdovende prik in zijn lid was nodig om erger te voorkomen. De klevers moesten het verder opscheuren bij een eventuele erectie verhinderen."

Bron: hln.be

Bodrum, last day: zaterdag 3 september 2005

2005-09-11T01:35:00.000+02:00

Zaterdag 3 september 2005

7u30: gsm maakt van z’n oren. Zeer korte nacht achter de rug. Niet veel te zeggen. Toch nog eens omdraaien alvorens voor het laatst uit dat bed te stappen (lees: strompelen). Om 7u45 toch de effort gedaan, we mochten niet te laat komen voor de bus richting Turgutreis.

Gelukkig was er Cyril, de zonnebril. Altijd handig als je er een korte nacht op hebt zitten. Maar dat zou onze dag niet beïnvloeden. We gaan naar Turgutreis om goeie zaakskes te doen, en ons niet in het zak te laten zetten. Da’s toch de bedoeling.

Na een klein ontbijtje te hebben binnengespeeld, begeven we ons richting bus(je). Plaats voor zo’n 20 man, maar blijkbaar was meer niet nodig. Iedereen had plaats om te zitten, so let’s move. Turgutreis is een dorpje op zo’n 5 kilometer van Bodrum, en gekend van z’n textielmarkt-zottekot.

Zaterdag was het niet anders. Nadat we een aantal winkeltjes passeerden, kwamen we aan op de markt zelf. Amaai, de vismijnen zijn er niks tegen. Nog niet goed en wel beseffend wie, wat of waar, hangt de eerste Turk al aan m’n arm. “T-shirts?” ‘k Zeg da’k er voorlopig nog geen moet hebben, eerst even rondloeren op de markt. Maar niet afgeven, die Turk. Vanaf dat moment wist ik da’k het vlaggen had. En niemand van onze groep die bij mij stond. ‘k Stond er dus alleen.

Nadat ik hem had duidelijk gemaakt dat ik geen t-shirts moest van hem, ging hij over naar de boxershorts. CK, Hilfiger en van die merken. Dat interesseerde me wel. Ik vroeg z’n prijs. “18 euros a piece.” Ik maak hem duidelijk dat hij op z’n kop gevallen is en enkele keren blijven botsen. “What’s your prize”, vraagt hij. Ik maak hem duidelijk dat hij daar fake artikelen aan het verkopen is, dus ik zeg hem dat ik 3 euro per stuk wil geven. Een halve minuut Turks gevloek later, doet hij een nieuw bod. 12 euro per stuk, en trachtend mij ervan te overtuigen dat het échte exemplaren waren. Na enkele keren over en weer bieden doe ik hem een laatste bod: 5 euro per stuk, en dan zou hij er nog een goeie zaak aan doen. Hij ‘bezwijkt’ en pakt ze in. 5 stuks, dus 25 euro. Ik geef hem 30, zodat hij me 5 euro terug moet. Maar blijkbaar had die arme stakker geen euro’s op zak, waardoor hij er dan maar een short bijsteekt. Blij da’k eindelijk van z’n gezaag afben, zeg ik “Da’s voor al uw moeite om mij belachelijke prijzen proberen te laten betalen.”

Verder op de markt ook nog t-shirts gekocht (Puma en Diesel), 6 voor 20 euro. Maar die snuggere kerels hadden er ook t-shirts bijgestoken zonder mouwen, t-shirts die ik dus enkel in de zomer zal kunnen dragen. Maar ja, who cares, voor dat geld?

’t Laatste krameke waar ik het nog wil over hebben, is de ‘schoenenwinkel’. Ik was op zoek naar schoenen voor de snooker, kind of mocassins. ‘k Had er een schoon paar gezien, maar de goeie ziel wou er 45 euro voor. Ik wou niet verder gaan dan 30, dus bolde ik het maar af. Enfin, tijdelijk. Ik wist dat de groep waarmee ik op de markt was, daar een stuk of vijf paar schoenen ging kopen. Samen voor zo’n 100 euro. En wat ik hoopte, gebeurde ook. Die ziel zoekt, vindt en roept mij tot bij hem. “We going to do business”, zegt hij. Hij pakt dat paar schoenen in, en zegt “30 euros” met een vette knipoog. Goed zaakske gedaan, en die mens was weer een half maandloon rijker, dankzij onze groep.

Dan terug naar het hotel, waar we arriveren met zo’n 10 zakken kledij. Iedereen kon zo raden waar we gezeten hadden. Een hamburgerke of twee binnengespeeld (niks gegeten die middag), de zakken naar de kamer, zwembroek aan, en straight to the pool. Want ’t was weer warm, zaterdag. Dan met de Jan besloten om de glijbanen (of hoe zegt ge dat) eens een bezoekske te brengen. Als twee gamins van 12 begaven we ons naar boven, schoten naar beneden (de ene keer wat rapper dan de andere), vele keren na elkaar. Waarna we er toch eindelijk een einde aan maakten, want we konden zo wel de ganse dag verderdoen.

Terug aan het zwembad was het weer karabijnschieten. Ik zette mij alsnog bij op de lijst, hopende dat ik niet opnieuw een afgang zou beleven. De hoogste score op het moment dat ik moest schieten was 35, dus 11-12-12. Sammy – overtuigd van m’n nieuwe afgang – zegt met een smile on his face “If you shoot 36, you win the price!” 36, zo goed als onmogelijk. 1 kans op 10 dat dat lukt. Maar blijkbaar was het mijn dagje, en na twee maal 12 te hebben geschoten, draai ik mij – in ware Clint Eastwood-stijl – om richting Sammy, en zeg “What did you say?” Sammy, ondertussen al wat wittekes geworden, lacht m’n uitdaging weg. Even wachten tot de wind weg was en, pang, het – voor mij toch – onmogelijke was gebeurd. Triple 12, dus 36, en weer eerste prijs. Opnieuw een oog! (ondertussen had ik van Rico al zo’n coole zwarte bandana gekregen, ‘k was zo blij als een kind!)

’s Avonds (de laatste avond, snif) na het rijkgevuld buffet (stond me niet zo aan, puree uit zakskes) was het tijd voor de karaoke. ‘k Had me met Jan ingeschreven, en samen zouden we het nummer “Heb je even voor mij” brengen, van de overbekende Franz Bauer. Klein detail: de volgende dag (die wij niet meer zouden meemaken) was het een soort ‘Idool’. Die ‘Idool’ zou gespeeld worden door de 10 beste zangers van de karaoke-avond. Het was aan het publiek om te oordelen wie er al dan niet naar de finale mocht.

En blijkbaar was onze prestatie toch niet zó slecht, want we mochten op het stoeleke plaatsnemen. Net als de Spice Girls (Kim, Lies, Malu) trouwens. Dus Jan had het vlaggen, hij mocht zich de zondag in z’n eentje belachelijk maken voor het publiek (lol).

Na de karaoke tijd voor het laatste discobezoek. De sfeer was wat minder losjes, omdat we wisten dat we enkele uren later zouden vertrekken. Het afscheid van bepaalde animatoren (die we hoogstwaarschijnlijk nooit meer weerzien) was dan ook nogal ‘zwaar’. Maar ja, zeg nooit nooit, misschien komen we ze ooit nog eens tegen. Als we zelf animator zijn of zo! :o)

Rest van de avond/ochtend: valiezen pakken, naar de inkom brengen, afscheid nemen van Jan en Malu (die we nog wèl zullen zien), buske op (en slapen), twee uur wachten op het vliegtuig, vliegtuig op (en slapen), afscheid nemen van Kim en Lies (die zien we zéker nog terug) en huiswaarts. Tijd om af te kicken, en het bioritme weer op een ietwat normaal niveau te begeven.

Cheerio!

Bodrum, day 6: vrijdag 2 september 2005

2005-09-11T01:05:00.000+02:00

Vrijdag 2 september 2005

‘k Kon m’n ogen niet geloven toen ik opstond. Van de dikke voeten was geen sprake meer. De voeten zagen wel nog wat rood, maar gewoon ‘verbrand rood’. Dus met veel vertrouwen richting meneer doktoor. In de hoop dat het de laatste keer zou zijn.

’t Viel hem onmiddellijk op dat het veel beter ging. Ik stapte zonder probleem, en sinds ‘lang’ kon ik ook terug schoenen verdragen. “Do you wanna go into the water”, vroeg hij me met z’n Turks accent. “I hope it’s a rhetoric question”, antwoordde ik. Had ‘m nu nog ni door dat het m’n “voeten uithing” en dat ik niets liever zou doen dan dat water induiken? Enfin, voor hem was er geen probleem meer, en mocht ik – mits voorzichtig te zijn – eindelijk het heerlijke water in.

Wat ik ook deed! Nog geen twee minuten terug van meneer doktoor, stond ik al klaar in m’n zwembroek, net een klein kind dat voor het eerst naar school vertrok. Eerst een doucheke gaan pakken, dacht ik, om te kijken hoe de voeten zouden reageren. Geen probleem, ze genoten even hard als ikzelf. Een halve minuut later stapte ik rustig het water in, een gevoel dat in geen jaren kan beschreven worden.

Je zult wel begrijpen dat ik, op de activiteiten na, gedurig in het water zat/lag/hing. Alle frustraties van de afgelopen dagen (anderen zien genieten van het water, terwijl ik met m’n pikkelen in de schaduw moest zitten toekijken) moesten en zouden weggespoeld worden (van alweer een woordspeling gesproken!).

Maar zoals ik net zei, voor de activiteiten maakte ik graag even de tijd. Karabijnschieten bijvoorbeeld. De dag voordien slechts 27 punten, ‘k vond het nogal een afgang. Dus deden we weer mee. En ik mocht pataat als eerste beginnen. Gene stress, dacht ik, en ik mikte voor m’n eerste kogel. ’t Was wel een stroef toestel, eer ik die trekker overkreeg, ’t was lachen! Maar geen nood, de afgang van de dag voordien werd weggewerkt. 11-12-12, goed voor 35 punten, en een gedeelde eerste plaats. De prijs was zo’n Turks oog, terwijl ik al dagen zo’n bandana wou. Ze deden het expres, zeg ik u!

Nuja, toch gewonnen, da’s wat telt! Niet veel later passeerde een andere animator, Roberto, die volk zocht voor een matchke minivoetbal. Ons ma was er niet zo happig op, maar ik stond erop da’k ging voetballen. ‘k Heb lang genoeg moeten stilzitten. ’t Was een ware opgave, dat stilzitten! De minivoetbal was tof, en het ging goed. Waar ik ineens die conditie vandaan haalde, weet ik niet, maar ’t was al een tijdje geleden dat ik nog zolang aan een stuk heb gelopen. Uiteindelijk won onze ploeg met 17-15, met vier potten van ondergetekende. ’t Grappige van al voor mij was ne jonge gast van de tegenstanders. Een air van jewelste, en denken van zichzelf dat hij kon voetballen. Maar elke keer dat hij voor mij stond, was hij wel z’n bal kwijt. Met de nodige frustraties tot gevolg. En ikke maar lachen, in mezelf. Ondertussen de tegenaanval op gang shottend!

’s Avonds was er weer dat dwaas optreden (zie maandag) van den eigenaar. Enige punt om te onthouden was de knappe animatrice waarmee ik mocht dansen, terwijl al die oude bokken jaloers toekeken. Hahaa! Tot slot was er (weer) de disco, waarna we ons na sluitingstijd naar de kamer begaven. Zaterdag er vroeg uit, om naar de textielmarkt te trekken. ’n Kiekenkot, die textielmarkt, dat zeg ik u nu al!

Zo meteen (zat dagje achter): Bodrum, day 7 (last day): zaterdag 3 september 2005

Bodrum, day 5: donderdag 1 september 2005

2005-09-09T11:52:00.000+02:00

Donderdag 1 september 2005

Amai, wat een verschil! Dat met de voeten omhoog slapen heeft blijkbaar echt wel deugd gedaan! Een pak minder gezwollen, enkel nog een klein stukje dat blauw zag op de linkervoet. Maar dat blauw was een goed teken. Dus alweer naar de dokter. Die merkte ook op dat het gevoelig beterde. Maar op water moest ik nog niet rekenen, maar dat zou niet lang meer duren.

‘k Was al content dat ze een pak minder gezwollen waren, nu kon ik tenminste fatsoenlijk in m’n schoenen. Ik was een heel ander mens, omdat ik wist dat de kans heel groot was dat ik de volgende dag eindelijk dat zwembad kon induiken, vast van zin om er niet meer uit te komen. Ondertussen kwam Giorgio nog eens langs, met de vraag of ik wilde deelnemen aan het dartsspel. Geen gewoon dartsspel. De eerste ronde moest je met rechts gooien (m’n slechte hand), de tweede ronde met links. Drie pijlen kreeg je. Gooide je alle drie de pijlen niet in het bord, moest je een tegenprestatie doen. In het zwembad duiken, een halve minuut een kip imiteren of al het vrouwelijk volk drie kussen geven, ’t was allemaal mogelijk.

‘k Dacht bij mezelf, dat laatste zal niet onoverkomelijk zijn. Alhoewel, er zaten daar ook enkele ‘modellen’ tussen waar ‘k liever afbleef! Mabon, zover kwam het niet. Er was enorm veel wind, wat het gooien nog wat moeilijker maakte. Uiteindelijk gooide ik 23 met rechts, en 38 met de linkerhand. Goed voor een totaal van 61 en een derde plaats. Zonder prijs, helaas.

Niet veel later was het de beurt aan het karabijnschieten. Met zo’n kermisgeweer moest je met drie kogels zoveel mogelijk punten zien te maken. 12 is het maximum, 7 het minimum. Dus de 12 bevond zich in het midden, de cirkel daarrond de 11, daarrond de 10 en zoverder met afsluitend de 7. Eerste keer dat ik dat deed: 7, 9, 11; een totaal van 27, geen al te vette. Maar mijn moment of glory zou nog komen, de volgende dagen!

’s Avonds weer genoten van een aangenaam stukje eten, waarna in het amfitheater de sketch-show zou beginnen. Alle animatoren deden hun duit in het zakje. De onderwerpen die er aan bod kwamen waren, in volgorde van grappigheid: overspel (en de reactie erop) in de verschillende landen; de waterfontein en afsluitend elke animator die zijn job uitlegde (op een bepaald tempo) indien hij geen animator zou geworden zijn.

Afsluitend alweer de disco ingedoken, om daarna moe maar voldaan de beddenbak in te kruipen. Dromend van dat moment of glory én van het zwembad! ;o)

Morgen: Bodrum, day 6: vrijdag 2 september 2005

"Belterisene"

2005-09-08T19:19:00.000+02:00

De mensen die zich in de loop der tijd een plaatsje in m'n MSN-lijst hebben toegeëigend, zullen zich afvragen: "Wat doet die 'Belterisene !!" in godsnaam in zijn nick.

Wel, alle gekheid op een stokje, hier volgt de uitleg:

Op een nog-net-nuchtere avond (voor mezelf toch) zaten we in zo'n golfkarretje te wachten op een chauffeur (die ons naar onze kamers - bovenop de berg - zou brengen). Maar het was al redelijk na het nachtelijk uur, dus was het een tijdje wachten.

Dus, wij wat de zot aan het uithangen, totdat ons immer sympathieke Kim roept "Bel er eens naar", wat in 't dialect geeft "Belterisene". Doruk, één van de (toffe) animatoren, had er al enkele dagen een sport van gemaakt om onze Nederlandse uitspraken te immiteren.

Zo dus ook de "Belterisene". Enorm hilarisch tafereel, de manier waarop hij het zei, een moment om nooit te vergeten. Tranen in de ogen, en die waren er niet van te janken! :o)

Voila, weer een mysterie opgehelderd!

Bodrum, day 4: Woensdag 31 augustus 2005

2005-09-08T13:00:00.000+02:00

Woensdag 31 augustus

Om 11u afspraak bij meneer doktoor. Maar ’t zag er nog geen haar beter uit. Dus ik wist dat hij geen goed nieuws ging hebben. En inderdaad: weer geen water, en zoveel mogelijk uit de zon blijven. Nogal logisch, dat laatste, want elke keer dat mijn voeten blootgesteld werden aan de zon, brandden ze enorm.

Dus, zelfde scenario als de dag voordien. Net voor de middag, als de zon enorm hard begon te branden, ben ik even naar de meeting room getrokken. In de meeting room krijg je de gelegenheid om te internetten, te poolen of te Playstation’en. Ik besloot een rij te vervoegen die wachtten om te kunnen internetten. Zodat ik het thuisfront wat op de hoogte kon houden.

Na een uurtje wachten en een kwartier internetten, ging ik naar ’t buffet. Daar zouden de zonnekloppers net arriveren als ik aankwam. Na de middag blijkbaar weer een klop van de antibiotica, dus begaf ik mij naar de kamer. Om daar in een gekoelde ruimte (er was airco aanwezig) wat te rusten, en de voeten te laten afkoelen. Rust die me de volgende dagen geen windeieren zou leggen.

’s Avonds, na een rijkgevuld buffet (wel oppassen voor de darmen, met dat eten) was er in ’t amfitheater een fakirshow. De hoofdanimator zou verschillende proeven doen met glasscherven, zwaarden, spijkers en zoveel meer. Enorm goed was de show niet, er was geen samenhang. En de proeven leken niet bepaald ‘echt’. Maar ja, we hebben ons weer geamuseerd, da’s ’t belangrijkste.

Nadien met pijn in het hart (schoon gezegd hé, ontroerend…) besloten om niet naar de disco te gaan, ik zou graag het water nog voelen op mijn congé. Dus nog even in de lobbybar gezeten, waar we werden getrakteerd op allerhanden truukskes van Zuper-Animator Rico. Wat die allemaal kan, ni te geloven!

Dan maar naar de kamer getrokken, om te doen wat de dokter gevraagd had. Met m’n benen ietwat omhoog slapen, goed voor de bloeddoorstroming, en goed voor het water! :o)

Morgen: Bodrum, day 5: Donderdag 1 september 2005

Off the record

2005-09-07T18:45:00.000+02:00

Het even niet over Bodrum hebben.

Ondertussen ook ff bij de coiffeuse gepasseerd, 't was nodig. In Turkije nogal afgezien in da warm weer, met mijnen bos haar! :o)

De nieuwe coupe (serieus verschilleke als 'k in de zon loop!):

Nu ben 'k ook van zin om avondschool te gaan volgen. Alleen weet ik niet wat. Ik twijfel tussen Informatica en Grafische Vormgeving. M'n hart en verstand zeggen beide da'k voor het tweede moet gaan. Maar dan weer de vraag: is er daar een toekomst, want in de journalistiek is de kans op werk ook al miniem...

Mensen die tips of raad hebben, reageer!

Enfin, nu terug naar de orde van de dag: herinneringen ophalen aan afgelopen woensdag, om morgen te publiceren!

Bodrum, day 3: dinsdag 30 augustus 2005

2005-09-07T11:40:00.000+02:00

Dinsdag 30 Augustus

De donkerste dag uit m’n Bodrumreis.

Aangezien m’n voeten er nog geen haar beter uitzagen, besloot ik een bezoekje te brengen aan de hoteldokter. Vanaf het moment dat hij ze zag, wist ik dat het niet goed was. Het bleek een infectie te zijn, een onderhuidse infectie. Wel 1000 maal herhaalde dieje dokter almaar weer “This is Turkish sun, you Belgian have to be careful!” Tot vervelens toe bleef hij het herhalen, alsof ik het ooit nog zou vergeten…

Enfin ja, z’n assistent, Murat, legde mij meteen aan de baxter, voor een dosis antibiotica. Ook moest ik dagelijks drie maal twee speciale zalven aan m’n voeten doen, om de genezing ietwat te versnellen. Maar de grootste domper was dat ik gedurende de genezing géén contact met water mocht hebben, dus niet wassen, niet zwemmen, niks, nada, noppes!

’s Namiddags was er normaal een rondrit voorzien met Neckerman, waarna we normaal gingen shoppen in Bodrum city. Maar uiteindelijk heb ik toch beslist om die rit niet mee te doen, omdat er ook nogal veel gestapt zou worden, en stappen was enorm zwaar en pijnlijk.

Dus in plaats van de toerist te gaan uithangen, heb ik mij maar naar de kamer begeven, waar ik nogal snel de naweeën van den antibiotica ondervond. Drie uur aan een stuk als een blok geslapen, wat me enorm veel deugd heeft gedaan.

Na m’n siësta ben ik in m’n eentje naar ’t buffet gegaan (aja, alleman zat in Bodrum), ik stierf van de honger. Ook naweeën van die antibiotica zeker? Aan ’t buffet heb ik mij dan bij mensen uit Gent (vréé wijs!) gezet.

’s Avonds was er dan een show in het amfitheater. Een show van en met de animatoren. Thema van de avond was Miss Yasmin Bodrum. Er werden vier vrouwen van verschillende nationaliteiten uit het publiek gekozen (niet de knapsten, zeker niet!) die dan via verschillende proeven onderling moesten uitmaken wie de Miss werd. De uiteindelijke Miss werd een Belgische, maar ’t was geen Miss zoals ge ze eigenlijk verwacht… :o)

Achteraf ons nog naar de disco begeven, waar ik er na een uur de brui aan het dansen gaf (m’n voeten… L), en heb ik mij maar met m’n pintje(s) opzij gezet, checking out ’t schoon volk!

Morgen: Bodrum, day 4: woensdag 31 augustus 2005

Bodrum, day 2: maandag 29 augustus 2005

2005-09-06T10:03:00.000+02:00

Maandag 29 augustus 2005

Na op tijd in ons beddeke te zijn gekropen, was het geen probleem om er vroeg uit te komen. Da’s wel nodig, als ge graag een goeie ligstoel wilt aan het zwembad. Maar eerst gaan ontbijten. Een croissant en een gekookt ei later begeven we ons dan naar het zwembad. ‘Welk zouden we kiezen?’ Er zijn er namelijk twee. Uiteindelijk kozen we voor het zwembad beneden, daar zijn het plastieken ligstoelen, boven (nogal harde) houten.

Nog niet volledig gesetteld was ik al in het water te bewonderen. Het weer was schitterend, schitterend om er in het wat er van te genieten. En het water, geen woorden voor, ideale temperatuur en prachtig onderhouden!

Om 13u dan toch maar besloten om een middagmaal te gaan nuttigen. Ik weet niet meer wat de kost was, maar het was niet slecht – ook niet super, maar soite. Nadien terug naar het zwembad, waar we twee meisjes uit Puurs leren kennen. Kim en Lies, u allen bekend vanop de talrijke foto’s. Toffe grieten, leek toen al!

Dan kennisgemaakt met één van de toffe animatoren. Giorgio is zijn ‘artiesten’naam. Hij kwam me uitnodigen voor een wedstrijd beachvolleybal. Een wedstrijd die het verloop van m’n vakantie ietwat zou tekenen. Tijdens het beachvolleyballen een andere Vlaming leren kennen. De Jan – eveneens bekend van de foto’s – uit Antwaarpe! Toffe pé, hebben wat afgelachen in het Vlaams, terwijl de rest er geen reet van verstond!

Na de volleybal met de Jan een crèmeke gaan halen. Daar hebben we toch wat afgelachen. Het ijs was zo bevroren als iets, en bovendien hadden ze daar nog niet kennisgemaakt met de goeie ijs-schep-lepel. Neen, die zielen moesten het ocharme doen met een gewone eetlepel. Met alle gevolgen van dien: een half uur eer dat uw crème gemaakt is (ondertussen was ‘m al ontdooid), en een meterslange file.

Dan teruggekeerd naar het zwembad, waar ondertussen ook Malu, de vriendin van Jan, ten tonele kwam. De beruchte groep was compleet. Lachen, zeveren en praten aan het zwembad – en op tijd en stond er ook een duik in nemen – was het recept van een geslaagd einde van de namiddag.

Enfin ja, geslaagd… Bij terugkomst in de kamer, merken we op dat m’n voeten een onaangename rode kleur hadden gekregen. Erg donkerrood. We gingen ervan uit dat het een zonneslag zou zijn – een zware weliswaar – dus met goeie après soleil zou het ergste vermeden kunnen worden.

’s Avonds was er Turkse avond in het hotel. Die Turkse avond hield een optreden van een madam met een schone stem in – zij speelde oa een liedje van ons Vlaams Vaya Con Dios. Haar optreden werd gevolgd door het optreden van de big boss van het hotel, een man met een enorm krachtige operastem. Samen met een madammeke probeerde hij het volk actief aan het dansen te krijgen, iets wat niet zo hard lukte. Tussen de twee optredens van de big chef en z’n collega, werden we ‘getrakteerd’ op een optreden van twee zussen, the Operatwins, uit Oostenrijk. ’t Was ni slecht denk ik, maar zo’n muziek is totààl m’n ding ni. Al ’n chance da’k in goe gezelschap zat, zodat ‘k mij niet te veel moest ergeren aan de – van tijd – overdreven stemmen.

Om 0u was het dan tijd om naar de Disco te gaan. Jaja, het hotel had zelfs een disco. ’t Was maar een kleintje, maar ’t was best gezellig! Enkel de muziek was een lachertje, in Turkije zitten ze precies enkele jaren achter qua muziek. Opmerkelijk was wel het veelvuldig draaien van onzer Danzel met zijn ‘hit’ Pump it up.

Tot sluitingstijd in de disco gebleven – omstreeks 2u15 – om ons nadien naar de kamer te begeven, voorbereiden op wat de volgende dag zou brengen.

Morgen: Bodrum, day 3: dinsdag 30 augustus 2005

Bodrum, day 1: zondag 28 augustus 2005

2005-09-05T23:50:00.000+02:00

Zondag 28 augustus 2005

’s Nachts geen oog dichtgedaan. Geslapen van pakweg 4u30 tot 7u30. Hoe dat komt? Simpel, het zou m’n allereerste vliegervaring zijn. Diegene die voor zijn eerste vlucht ooit geen zenuwen had, liegt.

Nuja, slecht geslapen, maar dat zou de reis niet bederven. Om 8u30 zouden we opgehaald worden door m’n tante. Om zo richting de mastodont van SN Brussels Airlines te rijden. Zogezegd, zogedaan, om 9u00 staan we in de massa’s grote vlieghaven. Twee uren scheiden me nog van de eerste stappen op de grootste vogel ter wereld, benieuwd wat de wolken zullen brengen.

Na een tijdje wachten aan de controles en een Cécémelleke en een koffiekoek later is hét moment dan aangebroken. Met redelijk wat kloppen in de keel betreed ik het vliegtuig. Eerlijk gezegd had ik het mij anders ingebeeld. Verhalen van ‘comfort, echt luxe’ in het achterhoofd was ik toch teleurgesteld. Zetels die veel te dicht tegen elkaar stonden – ik moest mijn benen wijd uiteen plaatsen om ietwat goed te zitten – en een bediening die zelfs in de donkerste kroeg in België niet aan werk zou komen. Maar nogmaals, dat zou mijn reis niet bederven.

3u30 – met daarin een half uur lange turbulentie (man man, ik wist niet dat er tussen de wolken ook kasseiwegen lagen?!) – zetten we uiteindelijk voet aan land in Turkije. En meteen werden we verwelkomd door de zon. Allemaal in lange broeken en pulls uitgedost, krijgen we al meteen het visitekaartje aangeboden! Maar nogmaals, dat zou … (ik val in herhaling!)

Na de landing werden we naar een bus begeleid, speciaal door Neckermann ingelegd. De bus was ‘comfortabel’, de rit daarentegen. Straten die geen straten waren, een verkeer dat 100 keer erger is dan de Parijse périphérie en een rit die een half uur langer duurt dan voorzien. In volle zon. Afzien dus!

Maar dan, the moment of glory! De bus rijdt een poort binnen, en wat ik dan te zien kreeg was fenomenaal! Een hoteluitzicht om U tegen te zeggen! Noem het maar een Center Parcs-achtig hotel, echt gigantisch.

Nadat we de sleutel (lees: kaart) in ontvangst hadden genomen, meteen intrek genomen in de kamer (de kamers bevonden zich trouwens niet ín het hotel, het waren allemaal aparte ‘huisjes’ – Center Parcs style dus) en genoten van een zalige douche. Nadien gaan genieten van het avondmenu en niet veel later in m’n bed gekropen. De drie uur slaap en de bewogen reis hadden hun tol geëist…

Foto's van de kamer en het hotel zijn te bezichtigen op m'n fotosite: http://users.pandora.be/dentimme/Bodrum

Morgen: Bodrum, day 2: maandag 29 augustus 2005

Foto's Bodrum

2005-09-05T12:46:00.000+02:00

te bezichtigen op

http://users.pandora.be/dentimme/Bodrum

Under construction: ~BODRUM~

2005-09-04T20:35:00.000+02:00

... Dagboek coming soon ...

The Mauves and The Blues enter the Jackpot !!

2005-08-24T23:25:00.000+02:00

Jaja, na 2 jaar is 't terug van datte: 2 Belgische ploegen in de Champions League.

Al was't op 't een veld wel wa spannender dan op't ander. Allé, langer spannend. In Slavia-Anderlecht was het bibberen, want als Slavia 1-0 maakte waren zij geplaatst. Maar de organisatie van Anderlecht stond er, en als toetje zorgde ons spitsenduo (Serhat-Mpenza) voor nog wat coëfficiëntpunten voor België.

In Brugge was het 130 minuten spannend. 1-0 ophalen tegen de torens van Valerengen. Ze hadden het opgehaald na 90 minuten, maar 't was slechts 1-0. Dus verlengingen -waar niet gescoord werd- en penalties. En daarin bewezen ze dat ze dat goed kunnen trappen (na eerdere winsten tegen Donetsk en Dortmund).

Allé, hopende op zalige voetbalavonden, groet ik u!

Eindelijk, na 4 jaar uitstel ...

2005-08-22T19:12:00.000+02:00

... is den Timme nog eens voor z'n theoretisch rijexamen gegaan. Drie jaar terug al eens geprobeerd, zonder er al te veel voor te doen, en nogal zwaar uit de bocht gegaan.

Dus nu, nog eens gegaan, en ietwat beter voorbereid dan de vorige keer. Niet dat ik het boek vanbuiten kende, maar ik heb alles toch eens bezien. Al was er toch de schrik voor vragen over stukken waar 'k ni bepaald geconcentreerd over ging.

Daar aangekomen, stond daar een file van 10 man. Er zijn daar 10 pc's binnen, en allemaal waren ze bezet. Dus dat werd nog ff wachten, niet echt bevorderlijk voor de zenuwen, die er massaal aanwezig waren. Dan toch mogen binnengaan van de madam, met nummer 5 in m'n pollen.

PC nummer 5 zou mij dus verder moeten helpen. Ik kreeg vragenreeks 50, geen idee of die moeilijk of makkelijk was. 't Bleek dus een redelijk moeilijke. Na de eerste 20 vragen (waarna er nog 20 kwamen), haddek al 5 vragen fout. 1 domme fout (te snel geweest), 4 dingen die ik ni in 't boekske was tegengekomen. Vloeken dus, en al voorbereiden op een keertje terugkomen.

Maar dan, vanaf vraag 21 tot en met 40, bijna allemaal vragen waar ik nog voor ik de vraag las het antwoord reeds wist. Gevolg, bij deze 20 vragen 'slechts' 2 foutjes, wat maakte dat ik 7 kleine fouten had. Genoeg dus om geslaagd te wezen!

Daarna, zo fier als ne gieter, naar da onthaal gegaan, waarna ik m'n ogen moest laten 'testen'. Er hing een bord op met allemaal E'kes, naar boven, onder, links en rechts gericht. 't Enige wa'k moest zeggen was naar waar het gericht was. Piece of cake dus!

Nu op naar de praktijk. Waarschijnlijk ga ik 10 uren les nemen, waarna 6 maanden met begeleider (onze pa en ons ma) volgen. Om daarna hopelijk m'n praktisch examen foutloos af te leggen en uit te zien naar een autoke.

M'n droom als eerste autoke zou eentje als dees zijn, een BMW 318i 'ken!

Hitch

2005-08-19T00:32:00.000+02:00

Gisteren gezien, zonder ook maar iets op voorhand te weten van waarover hij zou gaan of 't een of 't ander. Ik wist dat hij met Will Smith was, dus had ik iets in gedachten à la I-Robot. Niet echt m'n ding, dus 't was bang afwachten.

Na hem gezien te hebben, was ik toch aangenaam verrast! Ik had in de verste verte niet verwacht dat hij over een relatiedokter zou gaan. Subliem gespeeld door Will Smith. Al val ik hier in herhaling, want in welke film speelt hij niet subliem?

En nog een aangename verrassing: Eva Mendes, de tegenspeelster. Blijkbaar speelt ze ook in 2 Fast 2 Furious, maar dat kon ik niet weten, want dat soort film is ... mja ... pure sh*t!

Enfin, goed gelachen, goeie dialogen, kortom de ideale film om de vooravond in te zetten. Alleen ontbrak er naast mij nog iemand... :o)

Hitch, Timme's score: 8,5/10

Less than two weeks ...

2005-08-17T14:13:00.000+02:00

... en den Timme zit in Bodrum! 't Zal genieten worden, m'n laatste congé na m'n studententijd. Zalig uitblazen, eten en drinken op kosten van 't hotel (allé, daarvoor hebben we al betaald, da zit in de prijs in), en genieten zoveel als'k kan...

Bodrum vanuit de lucht ziet er ongeveer zo uit:

Heb al horen zeggen da ze daar veel winkelkes hebben, waar ge, pokerface bovengehaald, nogal kunt afpingelen. Exact wat ik dus zal gaan doen!

Spijtig da ge vanuit het buitenland maar één farde sigaretten per persoon kunt meebrengen. 'k Had anders wel een zaakske kunnen doen. De farden zijn daar spotgoedkoop, en ik had er nogal winst mee kunnen maken. Dus bijzonder spijtig van die "wet". Al ga 'k da eerst wel nekeer checken... -)

Om u helemaal jaloers te maken, zal 'k ook wa foto's van ons hotel posten. Da hotel staat daar nog maar een jaar, dus alles is er spik-splinter-nieuw! Ze hebben er zelfs een eigen discotheek, waar den drank voor ons - dankzij die all in - tot 2u gratis is. Dus als 'k er eens een avondje op uittrek (zal wel lukken, meer dan eens zelfs ;-)), zal 'k tot 2u in die discotheek zitten en nadien naar de bar van 't hotel afzakken, waar de drank toujours gratuit is. Plaatselijke en internationale wel- en niet- alcoholische dranken. Mmmmmmm...

Dit is het domein vanuit de lucht. Enorm complex, ge gaat alles niet op één dag kunnen gezien hebben.

1 groot zwembad is er, met massa's strandstoelen (ben wa aan m'n kas-ke aan't werken, 'k mag daar ni als ne papzak aankomen) en 1 kleiner (da blauw puntje rechtsboven), met enkele van die glijbanen.
Ook tennisaccommodatie en - denk ik - gelegenheid tot fitness. 'k Moet het eens tegoei checken.

Daan & Seppe

2005-08-16T17:39:00.000+02:00

Zijde der ook zot van? Allé, ik bedoel ni zot-zot, zoals ge wordt van dieje kikker Albert Motard. Ik bedoel positief zot. Die mannen zijn toch hilarisch, ik lig elke keer grat toe als ik ze op m'n scherm zie!

Nu hebben ze ook een lied, hé. 'Fin, een lied is veelgezegd... '7 Anjers, 7 Rozen' van Willy Sommers, de toekomstige VJ van TMF (begrijpe wie begrijpen kan), werd vanonder het stof gehaald en ondersteund door de stemmen van Daan en Seppe.

Wist je trouwens dat die typekes van de hand van Jeroom zijn? En de stemmetjes van Tom De Wispelaere en Adriaan Van den Hoof? Nee? Awel, dan weet ge het nu!

Hieronder enkele van hun onvergetelijke quotes uit het lied:

- "Komaan Seppe, make that guitar burn like a satéke from hell"
- "Ne koffiekan da kennek, maar ne vergeten kan!?"
- "You lach you sexy thing"
- (misschien denk je nog aan mij) "Of aan augustus! Moehahahaha!!"
- "Mijn darmen zitten in nen bionic overdrive"

Andere klassiekers:

- Augurken in uw gat
- Rijbewijs

MSN pest mij !!

2005-08-16T17:35:00.000+02:00

Al ligt het niet aan MSN zenne, voorda'k hier een proces aan m'n been heb! :o)

Neje, hebt ge da ook vantijd ni voor (bij mij gebeurt da geregeld) dat, wanneer ge iemand wilt aanspreken, die opeens offline gaat, als ge die wilt aanklikken in de lijst. Is me al enkele keren voorgevallen, precies alsof die weten da ik hun zou aanspreken.

En eigenlijk, moesten ze da weten, dat er zo nen toffe mens hun wil aanspreken, dan zouden ze verzekers ni offline gaan! ;o)

Pardoes op m'n gat ! :o)

2005-08-15T01:18:00.000+02:00

Jaja, den Timme heeft weer eens van zich laten horen. Dit weekend (zaterdag) vond er op de Bremt (Bierbeek, de plaats waar heel m'n jeugd heeft plaatsgevonden) de Kamikazefuif plaats. Altijd plezant, goeie ambiance en schoon vrouwvolk! ;o)

Nuja, tot omstreeks 4u30 was't plezant, totdat ik weer een farce van jewelste beging. Die fuif had plaats in een tent (zo'n grote, wit-oranje spel), in het midden van een groot grasveld. En gisteren (zaterdag) had het lekker hard geregend waardoor het nogal drassig was. Iedereen goed opletten was dus de boodschap.

Tot het moment waarop ge nu zit te wachten. Ik moest dus een piske gaan placeren, en zoals de traditie het wil, is dat tegen de zijgevel van de naast-de-tent-staande kapel. Nu, klein detail, als je die zijgevel wilt bereiken, moet ge een klein bergske af gaan. Ge voelt me al komen he... :o)

Den deze dus, met een redelijk aantal pinten in z'n kammezolen, richting dat bergske. Stapt daar een juffrouw naar beneden, en ik was zo vriendelijk van haar te waarschuwen. "Pas op, want voor da ge het weet ligt ge op uw poep!" Gelach op en af. Maar wat wil het toeval nu. Just degene die iedereen waarschuwt - ik dus - wordt door het lekker dressige gras getrakteerd op een uitschuiver van jewelste. Los op m'n gat, 'k was ineens terug nuchter.

De schade viel - al bij al - nog tamelijk mee. M'n broek zag er weliswaar uit alsof er een paard eens goed z'n grote boodschap op had gedaan, m'n blouse was beperkt tot een aantal - sommige grote - spatten. M'n armen waren er het ergst aan toe, volledig onder de moos en het gras. Gelukkig waren de mannen van 't frietkot (merci Jan en Roger) zo vriendelijk van mij een halve rol keukenrol te geven, waardoor ik toch iets minder vuil het feest kon verder zetten.

"Derde keer ... goeie keer !"

2005-08-15T01:13:00.000+02:00

Heb hun CD al enkele maanden in huis, en ik vind ze supergoed. Ik ben echt onder de indruk van de mannen, en wou/wil hen dan ook live aan het werk zien. Op Suikerrock zou het van dat geweest zijn. Maar door omstandigheden pas aangekomen toen ze hun laatste nummer beëindigden. Dan maar Marktrock, dacht ik zo. Maar na het programma van zondag 14/08 eens beter bekeken te hebben, vond ik de €15 inkom toch iets te veel van het goeie. Maar nu het goeie nieuws... Op 20/08 (zaterdag dus!) komen ze optreden op Maanrock, en dat festival is gratis! Dat wil ik dus voor geen geld missen!!

Ahja, ge wilt waarschijnlijk weten over wie ik het heb! :-p
't Gaat hier over Gunther Verspecht en co, beter bekend als Stash!

Eindelijk nog eens goeie competitiestart !!

2005-08-06T22:01:00.000+02:00

En wat voor een ?! Anderlecht speelde La Louvière bij wijlen belachelijk en blikte de Walen in met 6-0. Had er graag bijgeweest, maar ik moet straks/seffes naar een fuif in de straat waar ik zo'n 15 jaar van m'n nog prille leven heb beleefd. Iets wat ik met andere woorden niet màg missen!

Serhat Akin maakte Vercauteren meteen duidelijk waarom hij hem op het veld en niet op de bank moest plaatsen tegen Baku. Meermaals werd z'n naam gescandeerd (gehoord op de radio), echt om kiekevel van te krijgen! Iedereen spreekt van een topschutterstrijd tussen Vandenbergh en Jestrovic, maar verwacht u maar aan eentje tussen Balaban en onze Turk, Serhat.

'k Ben tevreden. In tegenstelling tot andere seizoenen maakt RSCA vooralsnog een zéér geslaagde competitiestart. Een start die belangrijk zal zijn voor het verloop van het seizoen, want het belooft een spannende titelstrijd te worden. Anderlecht, Brugge en Standard worden getipt. Maar ik denk, als Anderlecht meermaals speelt als vanavond, dat er maar één echte titelkandidaat is. De rest zal spelen voor de kruimels (al is derde voorronde in de Champions League) lang niet zo'n slecht kruimeltje! Een kruimeltje dat naar Brugge zal gaan, volgens maa!

Het was overigens een mooi avondje voor de nieuwkomers. Maar liefst vier doelpunten scoorden ze samen (Goor, Serhat & Mitu)

Bijzonder domme mop, maar uit respect voor de JM zal'k ze toch posten ! :o)

2005-08-03T15:46:00.000+02:00

Jean-Marie Pfaff doet mee aan "Wie Wordt Euromiljonair" Hij heeft, ongelooflijk maar waar, de laatste vraag voor 1 miljoen euro bereikt en Walter Grootaers, de kwismaster zegt: "Jean-Marie, dit is dus dé vraag van één miljoen, en denk er aan, je hebt nog twee hulplijnen over, dus neem zeker je tijd."

"Hier volgt de vraag: Welke diersoort woont in een burcht?" Is het : a) een das b) een wezel c) een mol OF d) een koekoek ?" Jean-Marie denkt even na en zegt: "Sorry Walter, ik ben nie zeker. Ik neem de 50/50 vraag." In dit geval vallen er twee slechte antwoorden weg. "Goed Jean-Marie", zegt Walter, we nemen twee slechte antwoorden weg. Wat er overblijft is DAS en KOEKOEK.

Jean-Marie zucht, denkt diep na, krabt door zijn blonde krullen en zegt, "Nee Walter, ik ben nog niet zeker, ik vraag een hulplijn." 'Wie ga je bellen?' vraagt Walter. "Hmmm, ik denk naar mijne schoonzoon, Sam Gooris," zegt JM. Zo gebeurt het, en Walter belt naar Sam Gooris. "Sam, dit is Walter Grootaers van "De vraag van één Miljoen" aan het toestel. Ik heb hier je schoonpapa, Jean-Marie en met jouw hulp kan hij misschien één miljoen euro winnen. De volgende stem die je zal horen is Jean-Marie." "Hallo Sam, zegt JM, t'is Jean-Marie hier. Welk soort beest leeft er in een burcht? Is da nen das of ne koekoek?" "Da is nen das, Jean-Marie" zegt Sam zonder enige aarzeling. "Zijde zeker?" vraagt JM. "Honderd percent Jean-Marie, nie twijfele. Het is nen das. Zekers weten!" "Goe Walter", zegt JM, ik geloef oengze Sam. Het antwoord is nen das." "Is dat uw definitieve antwoord?" vraagt Walter in een doodstille studio. "Ja" zegt Pfaff. "Dat is het JUISTE ANTWOORD, en je wint EEN MILJOEN EURO !!!!!!!" "Gefeliciteerd!"
Grote festiviteiten in de studio volgen.....

's Avonds laat komt Jean-Marie terug thuis, waar een nieuw feestje volgt. JM roept Sam en zegt : "Sam jongen, da was fantastisch hoe da ge mij geholpen hebt. Ik twaifelde nog toen ik aa belde, mor ge hebt ongelooflijk rap en just geantwoord. Hoe wiste gij da nen das in een burcht leeft???" "Euh, Jean-Marie, da wiste kik eigelijk nie! Mor iedereen wit toch da ne koekoek in een klok woont ?"

De moord- en doodslag top 10 van de FBI !

2005-08-01T16:19:00.000+02:00

10. Alex Mijtus, 36, werd vermoord door zijn vrouw met een 30 centimeter lange vibrator. Mevrouw Mijtus had genoeg van de bizarre seksuele spelletjes van haar man en tijdens een avond 'bed-pret' schoof ze de gehele vibrator in de anus van haar man. De roterende vibrator beschadigde daar enkele interne organen. Alex Mijtus overleed na enkele uren door bloedverlies.

9. Debby Mills-Newbroughton, 99 jaar oud, overleed toen ze de weg overstak. De oude vrouw zou de dag erna 100 jaar worden en werd door haar dochter naar haar verjaardagsfeest gebracht in haar rolstoel. De rolstoel werd aangereden door de bestelwagen die de verjaardagstaart kwam afleveren...

8. Peter Stone, 42, werd om het leven gebracht door zijn acht-jarige dochter Samantha. De dochter was net zonder eten naar bed gestuurd.De jonge Samantha vond dat haar vader dan ook geen eten mocht krijgen en strooide een grote hoeveelheid rattengif in haar vaders koffie. Vader overleed na een 'ferme' slok koffie. Samantha kreeg een voorwaardelijke straf omdat de rechter oordeelde dat het meisje de gevolgen van haar daden niet kon overzien. Een maand later werd de straf echter omgezet in een onvoorwaardelijke straf omdat ze haar moeder op dezelfde manier om het leven trachtte te brengen.

7. Javier Halos werd door zijn huisbaas om het leven gebracht met eenWC-bril. Halos had een huurachterstand van 8 jaar. Huisbaas Kirk Weston, sloeg de huurder dood met een WC-bril nadat hij zich realiseerde hoe lang Javier Halos zijn huur niet betaald had.

6. Mummod Foli, een 22-jarige barman, werd door een gangster de doodingedreven nadat hij per ongeluk het drankje van de gangster te snel van de bar had gehaald. De gangster raakte hiervan zo over zijn toeren dat hij de barman dwong om 27 liter cola te drinken. Dit werd de barman fataal.

5. Helena Simms, echtgenote van de bekende nucleaire wetenschapperHarold Simms, werd door haar echtgenoot vermoord nadat deze ontdekte dat zijn vrouw een amourette had met de buurman. Harold smeerde de tubes oogschaduw van zijn vrouw in met een hoog radio-actieve uranium-oplossing. Dit leidde tot haar dood, drie maanden later. Hoewel Helena Simms tal van lichamelijke klachten kreeg, waaronder gewichtsverlies, haaruitval en zelfs het verlies van haar oorlel, bezocht zij nooit een huisarts.

4. Sergeant John Joe Winter vermoordde zijn overspelige vrouw door haar auto vol te laden met Trintynitraat. 750 kilo explosief materiaal werd op afstand door de sergeant tot ontploffing gebracht. De ontploffing was zo sterk dat deze tot op 15 kilometer te zien was. Van de auto en het slachtoffer werden geen sporen teruggevonden. Wel was er een 55 meter diepe krater en was er meer dan 500 meter wegdek opgeblazen.

3. Michael Lewis vermoordde zijn ****seksuele partner na een ruzie. Hij drogeerde zijn vriend Tony Berry en kleedde hem aan in een groot whiteboard (reclamepaneel). Op het bord stond aan de ene kant de tekst'Death to all Niggers!' en aan de andere kant 'God loves the KKK'. Lewis reed zijn vriendje naar de New Yorkse achterstandsbuurt Harlem en zette hem daar uit de auto. Twee minuten later behoorde Tony Berry niet langer tot de levenden.

2. Mary Dridely, Joseph Coles en Haven Gillies kwamen om het leven toen zij langs een hotel in New York liepen. Zij werden om het leven gebracht door David Smee (7 jaar) en zijn 6 jaar oude zusje. De twee kinderen waren enige uren door hun ouders alleen achtergelaten op de 27ste verdieping van het hotel. De kinderen verveelden zich en besloten om te proberen de kleine miertjes die daar beneden liepen te raken. De kinderen begonnen met fruit, maar eindigden via diverse huishoudelijke appratuur bij stoelen en zelfs televisietoestellen.

1. Gail Queens, 23 jaar oud, werd door haar vriendje Mathew Kellawayvermoord omdat ze weigerde met hem te vrijen.Kellaway was verzorger in de dierentuin en had zijn vriendin uitgenodigd om een keer aanwezig te zijn bij het voederen van de leeuwen. Mathew Kellaway leidde zijn vriendin naar een kamer met een grote glazen ruit en vertelde haar dat ze zo het beste overzicht had op de maaltijd. Opeens zag het meisje mensen aan de andere kant van de ruit staan. Ze tikte tegen het raam en schreeuwde tegen hen dat ze aan de verkeerde kant van het raam stonden. Op het moment dat ze zich realiseerde dat zij zelf degene was die aan de verkeerde kant stond, werden er drie hongerige leeuwen de ruimte binnengelaten. Gail overleed na twee dagen in het ziekenhuis aan haar vele verwondingen.

Sterk bezig, Teletekst! :o)

2005-08-01T15:03:00.000+02:00

Mopje :o)

2005-08-01T13:45:00.000+02:00

Twee mannen gaan kamperen. Ze zetten de tent op en wanneer de avond valt kruipen ze in hun slaapzak en beginnen te slapen.
Om 4u 's nachts worden ze wakker en de ene vraagt aan de andere : "Weet je wat die sterren aan de hemel betekenen?"
De tweede zegt : "Dat zijn kleine planeetjes die licht geven dat er jaren over doet om tot bij ons te geraken."
Waarop de eerste zegt : "Nee slimmerd, dat wil zeggen dat onze tent weg is!"

We kun nie stoppn' en we gôn nie stoppn', want stoppn' è niet voer oez !

2005-07-31T00:11:00.000+02:00

Vandaag naar Suikerrock geweest. Allé, 't begon met een fiasco. Ons ma ging mij afzetten, maar om 14.15 uur zat ze nog te shoppen in Leuven. Wetende dat Stash (die ik ongelofelijk graag wilde zien) om 15 uur het startschot zou geven. En hun optreden zou slechts een dik halfuur duren.

Daarbij kwam dan nog eens dat ons ma werd opgehouden door een vernietigende regenval, die haar weer 10 minuten deed verliezen...

Allé, om een verhaal kort te maken, ik kwam aan op de Grote Markt om 15.33u, 't laatste liedje van Stash was blijkbaar net de revu gepasseerd. Zware bummer op mijne festivaldag.

Dan maar gewacht op de volgende groep, waarnaar ik ook wel uitkeek: 't Hof Van Com-merce. Hun optreden was werkelijk àf, vanaf noot één at het voltallige publiek uit Kowlier en vriendjes hun handen. Voor de nitwits, de titel van deze tekst is zowat de bekendste quote uit hun arsenaal aan liedjes.

Na de mannen van 't Hof, was't de beurt aan Frank Vander Linden en co, beter gekend als De Mens. Reeds een tiental jaar dé Vlaamse groep bij uitstek, en ze hebben nog niks van hun talent moeten prijsgeven. Nummers van de nieuwe plaat wisselden ze af met klassiekers à la (Lance Armstrong zal het graag gehoord hebben) en . Kippevelmoment van de avond bij uitstek was het bisnummer. En dat werd zowaar niet gezongen door Vanderlinden zelf. Allé, 't einde toch niet. Langzaamaan gaf hij door aan het publiek, dat met veel plezier overpakte en elkaar en zichzelf zowaar op een -moment trakteerde.

Na De Mens was er nog één groep waarvoor ik wilde blijven. En gelukkig stond die net na De Mens gepro- grammeerd. De Hollanders van Kane wisten mij zeker te bekoren, en de stem van den Dinand is in 't echt zowaar nóg beter dan op 't schijfke. Echt ne krak van ne zanger, en niet te schatten hoeveel emotie dieje gast in z'n nummervertolkingen kan leggen! Restecp! 't Werd wel ff stil toen hij begon over het mindere moment van de groep. Zoals iedereen wel weet, is het ff stil geweest rond Kane, en dat had zeker te maken met de zware uppercut die zanger Dinand moest overwinnen . Ijzige stilte alom op de Markt, en hij apprecieerde dit gebaar enorm. Om de Markt te bedanken haalden ze als afsluiter hun superhit vanonder het stof, en op de Markt ontstond zowaar een kleine aardbeving. Schitterend liedje, 't begin heb'k audio op m'n gsm, 't einde video op de digitale camera. Als ik de tijd vind zal ik het eens online zwieren!

Oja, deze wil ik jullie zeker niet onthouden! :o)

Wie gaat er mee ?

2005-07-30T01:27:00.000+02:00

In het geval dat Sporting Anderlecht zich volgende week woensdag tegen Neftchi Bakoe kwalificeert voor de derde voorronde van de Champions League, zullen de volgende ticketprijzen gelden voor de thuismatch tegen Slavia Praag. De voorrangsperiode voor de abonnees start op donderdag 4 augustus en eindigt op zaterdagavond 6 augustus om 20u. Die zaterdag is de ticketing open van 10u tot 12u en van 14u tot 20u.
De vrije verkoop start op maandag 8 augustus. De wedstrijd zal plaatsvinden op dinsdag 9 of woensdag 10 augustus.
Gezien de korte periode, zijn bestellingen via overschrijving niet mogelijk.

www.rsca.be

Ik dacht aan één van de 2 ondersten, die ervoor zijn nogal duur. De 2 ondersten zijn wel staanplaatsen, maar tijdens zo'n match gade toch ni veel zitten denk ik :o)

Nieuw speelgoedje !

2005-07-26T16:43:00.000+02:00

HP R 607

Durf nooit meer ...

2005-07-20T18:33:00.000+02:00

... ping-pong te zeggen tegen tafeltennis!

Ping-pong... euhm, tafeltennis wil ik zeggen!

Wat die mannen laten zien, is toch wel crimineel zalig (vooral den achterste)!!

"Leg de sleutel bij het zout, en het loopt fout !"

2005-07-18T21:25:00.000+02:00

Allé, da zegt het spreekwoord toch! Maar blijkbaar had ik het ook aan m'n been.

We schrijven zondag 17 juli. Vader en zus aan zee, ikzelf alleen thuis. Om 10u telefoon van la madre met de vraag of ik mee bij de grootouders ga eten. Altijd goeie kost, dacht ik bij mezelf, dus waarom niet? Toch één keer deze week dat ik gezond zal gegeten hebben!

Allé, daar aangekomen mij direct op't terras in't zonneke gezet, met de Dag Allemaal des huizes in de pollekes - ik moet toch op de hoogte blijven van ons Vlaams Showbizzlandje, journalist zijnde? - en mijn stoere zonnebril op m'n neus.

Den bompa kwam ook buiten en vroeg of 'k ni mee ging naar de rommelmarkt - is daar blijkbaar traditie in Tienen (ah ja, daar wonen ze dus :-P), wekelijks een rommelmarktje - en ge kunt u ni inbeelden wat ze daar allemaal verkopen!? Een draagbare radio voor 5 euro (ik wist genoeg, da's enkel een decoratiestuk), was nog redelijk, maar er was daar nen tiep... Denk dat het ne Griek was, of nen Turk, om het even, hij kwam van die kanten. Die stond daar met duizend en één prullen, waarvan ge echt ni wilt weten waar die al gestoken hebben. GSM-coverkes van Nokia 3310, vol met krassen en weet-ik-veel-welke ander vuiligheid voor 10 euro 't stuk, ouwe soutiens van z'n bomma zaliger of zo voor 10 euro 't stuk, en nog van die brol waar ge het achterliggend verhaal niet zult willen kennen.

Ahja, eigenlijk kwamen we naar die rommelmarkt voor een kippeborst. Ne kiekenboer, zult ge denken, op een rommelmarkt? Ja, da's raar he, maar tussen al die schooiers staat daar één krameke van ne kippenboer. En da marcheerde goed zenne. Zo goed dat mijnen bompa het niet beter vond dan 10 man tegelijk voor te steken. Op dat moment heb ik mij ff omgedraaid, ik kende hem niét! :o)

Nu zult ge denken: wat heeft diejen titel van deze tekst hier nu mee te maken? Wees gerust, 't komt nog! :o)

Na het verorberen van die heerlijke kip (met wat sla, patattekes enzo) mij terug languit gelegd in de tuinstoel. Waarna ik het verhaal doe over onze pa en z'n sleutel (zie hieronder). M'n tante haar reactie was daarop: "Ja, eigenlijk is zo'n Zwitserse sleutelhanger wel handig (zo eentje dat ge rond uw nek hangt, ge krijgt het met hopen tijdens festivals etc)." Waarop ik fier reageer: "Zo ééntje als de mijne?" en ik toon mijn sleutelhanger met bijhorende sleutelbos. Maar dan... "Oh ooow", zei ik. "Ik vrees dat ik een probleem heb. Ik heb m'n huissleutel niet mee!" De familieleden aan het lachen "Nie zeveren, he Tim!" waarop ik antwoord "Waar hangt mijn paarse sleutel dan?" Toen was het menens, ik kon ons huis niet meer in, ah nee, onze pa en m'n zus zaten aan zee, 'k was home alone.

Vrijdagavond had ik m'n huissleutel van m'n hanger gehaald, en die zo in m'n broekzak gestoken, omdat die bos nogal moeilijk was om te fietsen. En ja, zaterdag met mijne zatte kop ni buitengekomen, en er nimeer aan gepeinsd. Dus nu zat ik met de gebakken peren. Mijn hoop lag nu bij de zus, misschien had die haar sleutel thuis gelaten. Maar pech, ze had hem mee, en ook aan zee was het hilariteit alom. Ik was dus gedoemd om richting 't zeeke te trekken, 2 uur trein - wat ik normaal ging doen volgend weekend. Maar kleren had ik niet, niks van wasgerief, niks! Dus ik zag er tegenop.

Gelukkig, o zo gelukkig, was er onze huisbaas. Die maakte ons altijd wijs dat hij geen sleutel had, maar ik wou toch de proef op de som nemen. En jawel, de mens had wel degelijk ne sleutel. Een gat in de lucht gesprongen later, stond ik aan z'n deur (wàt een villa, in Holsbeek!?), en 5 minuten later was ik binnen in m'n kot. M'n week home alone is dan toch niet met een sisser begonnen!

Snapt ge nu de link met de titel? Ik alvast wel, 'k heb ne reservesleutel ergens vanvoor aan de deur verstopt! :-D

Oesje

2005-07-18T20:55:00.000+02:00

Al 2 volle dagen niks gepost. Da's geen goeie reclame voor uwen blog, he Timme! Nuja, 'k heb er zo m'n redenen voor :-)

[ VRIJDAG ]

Vrijdagavond met de Roel afgesproken om op de Oude Markt van Natalia te gaan genieten (het oog wil óók wat!). Op de site gezien dat ze haar tweede deel aanvatte om 22.30, dus hadden we afgesproken om 22u in de Naamsestraat aan de fietsenstallingen. Moeha, in my dreams! Ik kom aan op de Grote Markt, waar Polle Pap zichzelf van z'n beste kant liet zien (waarschijnlijk z'n zijkant). 'k Heb het wel gemerkt da die mens enorm populair is. Gàns die Markt stampesvol, en ik moest zien da'k daar met mijn véloke door zou geraken. 't Was ondertussen al 22.05. Enfin soite, nadat ik zo'n 15 degoutant arrogante ouwe w**ven een stoemp van jewelste had verkocht (iets minder hard, maar dit doet lezen ;o)), na een kwartier (!!) aan die fietsenstallingen geraakt. Daar stond hij dan, de Roel, half in slaap gesukkeld omda'k 20 minuten te laat was. Ma de myserie was nog nie voorbij. Allesbehalve...

Ik had vooraf uitgemaakt dat ik mijn fiets het best aan die stallingen zet, daar staan er toch honderden, dus de mijne zullen ze wel ni pikken (en als ze het zouden doen, dan kwam ik wel met ne waardevollere naar huis). Hadden ze er niks beter op gevonden dan op de plaats van die stallingen idiote kramekes te zetten, alwaar 3 mannen en een paardekop zich warm hielden. Toevallig waren die 3 mannen en de paardekop (een vrouw, voor alle duidelijkheid, maar met zo'n lelijk vrouwmens wil ik ni geässocieerd worden, dit terzijde) nét die mensen die die kramekes uitbaatten. Ze stonden dus in de weg, maar wie ben ik om dieje paardekop duidelijk te maken dat ze haar "ass" moest "moven"? Uiteindelijk gewoon mijn fietske aan de kant gezet in de Muntstraat, in de wetenschap dat ik hetzelfde zou doen als hierboven ergens vermeld.

Op de Oude Markt aangekomen, bleek la Natalia al een half uur bezig. Geen probleem, dachten we, maar ze zag er verdomd goe uit waardoor we ze wel van dichterbij wilden zien. In het zog van de Roel - daarvoor zullen ze wel opzij gaan! ;o) - meter bij meter opgeschoven. Na een half uur hebben we het traject afgelegd dat je normaal op een kleine 10 seconden doet, al kruipend zelfs! Ondertussen de ene stoemp van de andere gekregen (vooral van bomma's, ni te geloven hoe arrogant die wel zijn - de gepensioneerdenbond was weer op schok...). Net op het moment dat we een goed zicht hadden op het podium (ik moest er wel een dikke kaalkop tussen dulden), was het al tijd voor het bisnummer. Ons in 't zweet gewerkt voor niks dus...

Enfin ja, achteraf wilden we nog 1 pintje gaan pakken, maar Roel moest eerst naar de bankautomaat. Enkele euro's rijker, willen we weer de Oude Markt op. Blijkt dat opzij vol te staan met van die lelijke flikken die ervoor moesten zorgen dat het volk wel van, maar niet op de markt mocht. Wijle dus een gans stuk omgelopen.

Over de rest weet ik ni veel meer, enkel dat we in het Rock Café verzeild geraakt zijn, waar ze - godbetert - Primus tapten. Met veel tegengoesting de eerste achterover gekapt, maar het was zo warm dat de volgenden elkaar redelijk snel opvolgden. Vandaar dus de quote "Over de rest weet ik ni veel meer". Om 6u beslist om er m'n schup af te vegen, en met het fietske - dat ik nog wist staan, én er nog stond - huiswaarts te keren. Zonder kleerscheuren zelfs!

[ ZATERDAG ]

M'n zaterdag kon ni slechter beginnen (allé, hij was al bezig van op de Oude Markt, maar dat reken ik tot vrijdag :-D). Rond 10u word ik wakker van één of andere pipo die m'n naam roept. "'t Zal nen droom zijn", dacht ik, en ik draaide mij om. Na ff denken besefte ik da het onze pa was. Dus met een nogal schorre stem roep ik "Jah?", waarop hij antwoordt: "Ha, eindelijk, komt de deur nekeer open doen!" Bleek dus dat meneer zijne sleutel binnen had laten liggen, en hij al een half uur - tevergeefs - m'n aandacht trachtte te trekken. Ikke dus in sneltreinvaart naar beneden, deur opengedaan en hem eens goe z'n vet gegeven :o), waarop ik mij aan dat zelfde tempo richting beddenbak begaf. Blijkbaar iets te snel gelopen, want die Primus begon zich wa teveel te moeien. Terug naar beneden, richting WC-pot, waar het uiteindelijk loos alarm bleek te zijn.

Maar daarmee was den trend van de dag wel gezet. Barstende hoofdpijn, niks kunnen eten, gelijk een loom beest de dag doorkomen. Ne kater heeft ni zoveel voordelen (heeft hij er eigenlijk wel - op wakkerworden naast een knap ding na? :o)). Dus bij deze, voor mij nooit nog Primus, of ge zult mij heel ver moeten krijgen. Doe mij maar ne goeie frisse Stella. Mijn huis is waar mijn ... Ai shit, m'n voorraad is op!

Godvertomme toch!

2005-07-15T02:11:00.000+02:00

Jaja, ge leest het goed. Neenee, er is geen fout in de titel opgetreden.

Onze held in den Tour, Tom Boonen, heeft na een zoveelste dosis pech de karavaan moeten verlaten. Eergisteren redelijk zwaar gevallen (hij kon z'n knie niet meer plooien), en er gisteren dan maar de brui aan gegeven. Pas op, ik geef hem geen ongelijk, teveel is teveel.

Maar ik vraag mij af of er geen andere factoren meespeelden in zijn beslissing. In de rit van eergisteren gaf z'n lokomotief Zanini op, en kwam z'n beste maat en kamergenoot, Kevin Hulsmans, 2 minuten (!?!) buiten tijd aan. Gevolg: voor Tom zelf zat het zo nauw niet meer. Groen was zo goed als binnen, maar wat ben je als je je beste vriend en de persoon die je spurt perfect op gang brengt op één dag kwijt bent?

Het één heeft het ander beïnvloed, en daardoor is de kans op victorie in de Tour (voor de Belgen) over en out. Hopelijk pakt McEwen nog groen, al wordt het supermoeilijk. Zie je het al voor je? Hushovd die in Parijs groen pakt zonder (mogelijk) één enkele rit te hebben gewonnen? 't Zou een grote anti-climax zijn, al is die er nu al.

Groen lijkt mij ook de enige trui waar het laatste nog niet over is gezegd. Geel is zo goed als van Armstrong, er zal al veel moeten gebeuren, wil hij die nog afstaan. De Deen Rasmussen heeft enkele dagen geleden ook een gouden zaak gedaan. Op elke col als eerste doorgekomen, én de rit gewonnen, goed voor een nu al zo goed als onoverbrugbare voorsprong voor de bolletjestrui.

Maar ja, we dwalen af, we waren over Boonen bezig. Zou Lore nu nog steeds haar column in Het Laatste Nieuws hebben? Indien ja, dan deze boodschap aan den Tom: help haar bij het kiezen van haar kledij. Tot nog toe was er slechts één keer waar ze schone kledij droeg, voor de rest vond ik het wat minnetjes.

Nog iets aan Boonen en z'n madame: have some fun, mor hou het braaf! ;o)

En succes op 't WK!

Katorze Zjwijè

2005-07-14T02:01:00.000+02:00

Hoogdag voor de Fransooskes vandaag. 't Is namelijk le Quatorze Juillet. Zoals de traditie het wilt, valt deze midden in de Tour De France. Als kers op de taart zien de Franse burgers dan ook graag een Fransmanneke deze rit winnen. Vorig jaar was 't nog eens zover, Richard "Mais non, monsieur le juge, je n'ai pas pris l'EPO!" Virenque liet aan het einde van de rit onze landgenoot, en zoon van, Axel Merckx aan z'n lot over.

Ook dit jaar mag het zover komen. Maar niet met Virenque natuurlijk. Zal ook moeilijk gaan, de slikker heeft eind vorig seizoen z'n carrière beëindigd. Van mij mag Thomas Voeckler winnen. Wat zeg ik? Mag? Moet, ja! Ik doe namelijk mee aan een soort prono (elke rit moeten we een top-4 doorsturen), momenteel zitten we in de 2e ronde, en ik sta reeds riant op kop. Met dank aan respectievelijk Lance Armstrong, Francisco Mancebo, Alexandre Vinokourov en andermaal Lance Armstrong. 80 punten scheiden mij reeds van de nummer 2. En zeggen dat ik maar nipt ronde één overleefde... Maar ja, daar was het altijd nogal gokken - wordt het een succesvolle ontsnapping of een spurt? En blijkbaar heb ik iets teveel op het tweede gegokt.

Deze ronde is het in de bergen te doen. Daarvan ben'k wat beter op de hoogte, wat renners betreft. Morgen (als je dit leest, zal het al vandaag zijn, donderdag dus) staat er een soort 'overgangsetappe' op het programma. Geen al te zware colletjes (bergen), dus ideaal voor een mooie ontsnapping. Enkel hopen dat er niemand bijzit die een goed klassement heeft, of de troepen van Lance laten ze niet rijden.

Enfin, weeral ff gezeverd over de Tour. Voor wie geïnteresseerd is in m'n prono voor morgen:

1 Voeckler (Fransman)
2 Landaluze (Spanjaard)
3 Gilbert (ik wou er absoluut een Belg bij)
4 Chavanel (Fransman)

PS: de fonetische titel-uitspraak is copyrighted by Makke!

Enkele kartoentjes !

2005-07-14T01:51:00.000+02:00

Tour de France reeds beslist?

2005-07-12T17:49:00.000+02:00

Volgens mij alvast wel. En 'k vind het spijtig, ook al heb ik veel respect voor Lance Armstrong.

Waarom spijtig? Wel, ik had meer verwacht van de grote monden uit het T-Mobile-kamp. Alexandre Vinokourov - schitterende renner tout court - laat z'n kop zot maken omwille van het feit dat hij de Tour kàn winnen. Heb ik altijd geweigerd te geloven. En 't is bewezen: hij heeft het iets te hoog in 't koppeke, bespeelt de media - "Armstrong is dit jaar goed te pakken!" - en moet er af in de eerste de beste bergrit. 5 minuten aan z'n been.

Dan den andere, Der Jan. In 1997 (correct me if I'm wrong) de Tour op grandioze wijze naar z'n hand gezet. Niks op aan te merken, media maken er de nieuwe Indurain van ("De komende 10 jaar wint hij er zeker 8"). Ook Ullrich krijgt het te hoog in z'n kopke, en beweert al jaren bij hoog en laag dat hij Armstrong er wel eens af zal rijden. Wel beste Jan, voor dit jaar zal 't ook niet worden. Beginnen bij 't begin, zou 'k zo zeggen, en fatsoenlijk beginnen trainen. Dat zal veel succesvoller zijn dan uw belachelijke beloftes in de media.

Al was ik vandaag ook een beetje teleurgesteld. Ivan Basso, m'n favoriete renner in 't peloton (op Boonen na natuurlijk), moest op de laatste klim lossen. Ik had hem nochtans in m'n prono voor deze rit op nummer 1 gezet, wat er 2 minuten voor z'n "opgave" nog mooi inzat. Nu werd hij op een minuut gereden, waardoor hij ook al op een achterstand van 2.30 moet toezien hoe Armstrong de tegenstand op een hoopje rijdt.

Gelukkig is er nog die Spanjaard, Alejandro Valverde, die een schitterende rit al even schitterend heeft afgerond. In de laatste 500 meter probeerde Armstrong meermaals hem uit het wiel te rijden, telkens tevergeefs. Omwille hiervan alleen al zou de ritoverwinning voor Valverde zeer mooi zijn. En hij maakte het nog met stijl af ook. In de spurt gaat hij mooi op en over Armstrong, en schrijft zo z'n eerste rit op z'n naam.

Nuja, ik hoop dat het nog een spannende Tour wordt, maar ik heb er mijn sterkste twijfels over. Armstrong wint nummer 7, dat staat vast, of hij moet een ravijn indonderen en er niet heelhuids weer uitkruipen. Hopelijk rijdt hij volgend jaar niet meer mee, zodat we eindelijk nog eens een spannende Tour krijgen - met hopelijk Ivan Basso als eindwinnaar!

De bewuste 'De Lama's'-file

2005-07-11T15:37:00.000+02:00

Dankzij ne zeer goeie ziel, genaamd dipsy (uiteraard z'n alter ego :o)) heb ik het fragment van het vreemdgaan van Maxima vastgekregen. Let wel, hij heeft het - door het ontbreken van de nodige software om VHS op PC om te zetten - moeten filmen met een digitaal fototoestel. Ziehier het fragment! :o)

Maxima gaat vreemd!

Tssssss, vetzakskeuhs!!

2005-07-11T13:33:00.000+02:00

En dieje rechtse is volgens mij homo!

Woops...

2005-07-10T16:22:00.000+02:00

http://www.crazyfrenzy.com/horse-fart/

De Lama's

2005-07-10T14:47:00.000+02:00

Tijd om eens de loftrompet af te steken!

Gisteren zijn de nieuwe afleveringen van De Lama's opnieuw van start gegaan. Voor de what-the-fuck-is-de-lama's denkers onder u allen, De Lama's is een improvisatieprogramma op de Nederlandse televisie. Vergelijk het met Whose Line Is It Anyway, maar dan op z'n Hollands.

Wel, gisteren zowat een half uur in een vijfentwintigdubbele breuk gelegen! De gasten moesten Maxima imiteren terwijl ze 'vreemdgaat'. Was er daar ééntje tussen die gasten (zijn trouwens allemaal stand up comedians, de besten van hun soort), Ruben van der Meer, die een sublieme imitatie ten tonele bracht! Hij maakte er een soort gangbang van, op zich niet bijzonder speciaal, maar de manier waarop hij dat deed was echt om kapot te gaan! Ik ben nu op zoek naar videomateriaal, want deze was echt té schitterend!

Oké, geen videomateriaal gevonden van deze scène. Indien iemand ze toevallig heeft, je mag ze altijd doorsturen (timmevg@pandora.be)!

De Lama's: 't beste programma ooit gemaakt op den Olland!

Quote ... die klopt als een bus !

2005-07-09T19:25:00.000+02:00

Je weet dat

je in 2005 leeft,

wanneer ...

... je, als je van huis

weggaat zonder mobieltje

(die je de eerste

10, 20, 30 jaar van

je leven niet had)

in paniek raakt

en teruggaat om 'm

te halen ...

Incognito !

2005-07-09T02:04:00.000+02:00

Da's water, zenne !!

Cartoontje ...

2005-07-09T01:35:00.000+02:00

Britse tiener slaapwandelt op 36 m hoge hijskraan

2005-07-08T23:10:00.000+02:00

Een Britse tiener werd onlangs wakker bovenop een hijskraan van ruim 36 meter hoog, zo meldt de Britse politie woensdag. Het 15-jarige meisje had al slaapwandelend het ouderlijk huis verlaten, de kraan beklommen en was over de smalle arm van de kraan gewandeld, zonder wakker te worden.
Een toevallige voorbijganger merkte het meisje op en verwittigde de hulpdiensten, zo meldt de BBC woensdag. De avontuurlijke uitstap deed zich voor op 25 juni, maar werd nu pas door de politie bekendgemaakt. De politie kreeg omstreeks 01.30 uur een oproep van iemand die vreesde dat het meisje zelfmoord wou plegen. Toen de brandweer het meisje bovenop de kraan aantrof, bleek ze echter te slapen bovenop een betonnen tegengewicht dat hoog boven de begane grond hing. Eens wakker, werd de slaapwandelaarster met een hydraulische lift naar beneden gehaald en naar het ziekenhuis gebracht voor een check-up. (Belga)

Ik zal 't in de plaats van haar vader zeggen: "Ge hebt chance gehad, maske!"
Stel nu dat die tijdens haar slaapwandeling (ik weet niet of het kan) wakker zou worden, of terwijl da ze daar boven ligt te slapen... Brrr, 'k mag er ni aan denken!

Heeeeeeeeeeeeeeeeey!!!

2005-07-08T22:11:00.000+02:00

Die Hollanders pikken onze middenstip!!

Het regent, het regent ...

2005-07-08T16:12:00.000+02:00

... de pannekes worden nat!

Allé, weeral typisch Belgisch. Hebben we nekeer onze gezonde dosis zon gehad (zo'n 2 weken), dan mogen we het nu bekopen met enkele miljoenen liters regen!

Plezant is iets anders, ge zit godverdekke ne gansen dag op uw luie krent in uwe zetel of achter uwe pc. Nu hier thuis hebben we er iets op gevonden. Elke namiddag (als't regent) een spelleke spelen. Den ene dag is 't nekeer YAHTZEE, den andere dag spelen we Rammybridge. Bangelijk spelleke trouwens, Rammybridge. Voor de niet-kenners, 't is een (bijna gelijke) kaartvariant van het spelleke Rummikub, met hier en daar een andere regel.

Vandaag was 't ni anders, vader-dochter-zoon vochten uit wie de beste was (lees: wie de beste kaarten kreeg). En 't was een einde van m'n klak! Ganse tijd op min gestaan (voor de niet-kenners: hoe lager uw score, hoe beter), wat dus al een bijna unieke prestatie is... Maar uiteindelijk nie gewonnen! De zus werd koelbloedig afgemaakt (eindigde op + 1000 en een chique), de pa oorspronkelijk ook, totdat 'm z'n chancekaarten één na één in z'n handen kreeg.

Resultaat, laatste ronde werd ingegaan met een stand van -191 voor mezelf, en -188 voor de pa. Stress alom, denk ni da het al ooit zó spannend is geweest. De zus, die toch niks meer te verliezen had (bummer!), legde dan maar meteen haar seriekes af. De pa, met een ei in z'n broek blijkbaar, volgde er meteen op. En ik, ik bleef schoon wachten tot dat ik m'n punt haalde (voor de niet-kenners: als je met 3 speelt, moet je -als je wil afleggen- 50 in totaal hebben). Na enkele rondes stressen haal ik toch mijn punt, en kom ik op 3 kaarten, waaronder klaveren 8 en 9 (in de wetenschap dat ik uitspeel als ik een 7 of 10 krijg). Beurt aan de zus, kan niks doen. En dan de totale anticlimax ;-( De pa, die ook op 3 kaarten zit, trekt -chansaar dattem is!- de joker (die je kan gebruiken voor eender welke kaart), waardoor hij uit is.

Bon, moraal van het verhaal: al speelt ge een gans spel vlekkeloos, toch kan er altijd een klet bij u aan tafel zitten die u toch onderuit haalt. Klotespel!

Suikerrock, here I come!!

2005-07-07T00:08:00.000+02:00

Althans, toch de zaterdag - 30 juli nb! Wàt een affiche, 'k had niet van een betere kunnen dromen (bij wijze van spreken, hé peoplez!)!

'k Zal ze eens boven halen zie... Pompompom...

15.00-15:45 STASH : onlangs CD van gekocht, één van de beste CD's die ik ken (vooral van een Belgische groep)!

16.15-17.00 't HOF VAN COMMERCE : Flip Kowlier met z'n vriendjes. Is wel in't West-Vlaams, maar who gives a shit, die mannen hun show is altijd af!

17.30-18.30 DE MENS : mijn all-time favoriete Vlaamse groep. Paar jaar geleden ook al gezien op SR. 'Denk je nog aan mij' met Tine Reymer is nog altijd m'n kippevelmoment numéro uno!

19.00-20.00 KANE : need I say more. Bangelijke Hollandse groep (zingen in 't Engels, voor alle duidelijkheid). De zanger, Dinand Woesthoff, heeft vorig jaar z'n vrouw verloren aan de smeerlap genaamd kanker. Heeft meteen na haar dood een nummer geschreven (Dreamer), en ik zweer het u, dat gaat door merg en been!

20.30-21.45 ARNO : mja, buiten zijne 'Olalala' ken ik er niet al te veel van. Maar ik denk wel dat die mens garant staat voor de nodige dosis ambi (als 'm zat genoeg is tenminste)!

22.15-24.00 KOSHEEN : nog nooit live gezien, en de zangeres haar (super)stem kennende, zal ik mij mijn aanwezigheid die zaterdag niet beklagen!

Da's toch om zot te worden?! Man man man, can't hardly wait! :o)

Na de flitspalen, nu dit ...

2005-07-06T20:23:00.000+02:00

Ze zijn in Leuven echt wel op hunne kop getotterd hé.

Nee, ik heb het niet over het verbod op alcohol op straat. Volledig mee eens trouwens, de enige mensen die met alcohol op straat ronddolen zijn zatlappen die graag met de vuisten spreken (sic). Ne normale mens die buitenshuis een pint gaat drinken doet dat op café, op een terras of bij iemand op kot/thuis.

Waar ik het in deze post over wil hebben, is Oud-Heverlee Leuven. Inderdaad, de ploeg die naar tweede afdeling is gepromoveerd. Met deze promotie 2 dikke sponsors kunnen strikken (de Stella en een bedrijf waarvan ik de naam schuldig moet blijven) en tóch negatief in het nieuws komen. Mijn nieuws weliswaar.

Wat lees ik vandaag in de krant en op internet? Om de oefenmatch tussen OHL en Anderlecht te kunnen bijwonen, moet ge ofwel 20 euro voor een zitplaats, ofwel 13 euro voor een staanplaats dokken. (om het met de woorden van Cois Backeljauw te zeggen:) In wa voor ne wereld leven wàà nàà? Een simpele oefenwedstrijd (weliswaar tegen de beste ploeg van't land) en er zulke schandalige prijzen voor vragen...

Voor mij staat het al vast, ik ga niét kijken, ook al vergooi ik hiermee de kans om m'n ploeg (RSCA) live aan het werk te zien. Ik zal wel naar de opendeurdag gaan, op 29 juli. Dat kost me niks, en een ganse dag amusement is gegarandeerd. 'k Zal mij voor die 13 (of 20) euro wel iets gaan halen in de fanshop.

Basta!

Wiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!!

2005-07-06T14:41:00.000+02:00

Welkom allemaal! Dit is de wan en onlie weblog van den Timme! Zoals de titel het laat voelen, zult ge hier voornamelijk zever in pakskes terugvinden.

Maar niet alleen zever, da wil’k u ni aandoen. Er komt regelmatig ook iets te staan over wa’k meegemaakt heb, zowel positief als negatief.

Tot daar m’n eerste post, nu ga’k die instellingen eens verkennen.

Greetz, Timme!