Bodrum, day 5: donderdag 1 september 2005

Donderdag 1 september 2005

Amai, wat een verschil! Dat met de voeten omhoog slapen heeft blijkbaar echt wel deugd gedaan! Een pak minder gezwollen, enkel nog een klein stukje dat blauw zag op de linkervoet. Maar dat blauw was een goed teken. Dus alweer naar de dokter. Die merkte ook op dat het gevoelig beterde. Maar op water moest ik nog niet rekenen, maar dat zou niet lang meer duren.

‘k Was al content dat ze een pak minder gezwollen waren, nu kon ik tenminste fatsoenlijk in m’n schoenen. Ik was een heel ander mens, omdat ik wist dat de kans heel groot was dat ik de volgende dag eindelijk dat zwembad kon induiken, vast van zin om er niet meer uit te komen. Ondertussen kwam Giorgio nog eens langs, met de vraag of ik wilde deelnemen aan het dartsspel. Geen gewoon dartsspel. De eerste ronde moest je met rechts gooien (m’n slechte hand), de tweede ronde met links. Drie pijlen kreeg je. Gooide je alle drie de pijlen niet in het bord, moest je een tegenprestatie doen. In het zwembad duiken, een halve minuut een kip imiteren of al het vrouwelijk volk drie kussen geven, ’t was allemaal mogelijk.

‘k Dacht bij mezelf, dat laatste zal niet onoverkomelijk zijn. Alhoewel, er zaten daar ook enkele ‘modellen’ tussen waar ‘k liever afbleef! Mabon, zover kwam het niet. Er was enorm veel wind, wat het gooien nog wat moeilijker maakte. Uiteindelijk gooide ik 23 met rechts, en 38 met de linkerhand. Goed voor een totaal van 61 en een derde plaats. Zonder prijs, helaas.

Niet veel later was het de beurt aan het karabijnschieten. Met zo’n kermisgeweer moest je met drie kogels zoveel mogelijk punten zien te maken. 12 is het maximum, 7 het minimum. Dus de 12 bevond zich in het midden, de cirkel daarrond de 11, daarrond de 10 en zoverder met afsluitend de 7. Eerste keer dat ik dat deed: 7, 9, 11; een totaal van 27, geen al te vette. Maar mijn moment of glory zou nog komen, de volgende dagen!

’s Avonds weer genoten van een aangenaam stukje eten, waarna in het amfitheater de sketch-show zou beginnen. Alle animatoren deden hun duit in het zakje. De onderwerpen die er aan bod kwamen waren, in volgorde van grappigheid: overspel (en de reactie erop) in de verschillende landen; de waterfontein en afsluitend elke animator die zijn job uitlegde (op een bepaald tempo) indien hij geen animator zou geworden zijn.

Afsluitend alweer de disco ingedoken, om daarna moe maar voldaan de beddenbak in te kruipen. Dromend van dat moment of glory én van het zwembad! ;o)

Morgen: Bodrum, day 6: vrijdag 2 september 2005