Bodrum, day 4: Woensdag 31 augustus 2005
Woensdag 31 augustus
Om 11u afspraak bij meneer doktoor. Maar ’t zag er nog geen haar beter uit. Dus ik wist dat hij geen goed nieuws ging hebben. En inderdaad: weer geen water, en zoveel mogelijk uit de zon blijven. Nogal logisch, dat laatste, want elke keer dat mijn voeten blootgesteld werden aan de zon, brandden ze enorm.
Dus, zelfde scenario als de dag voordien. Net voor de middag, als de zon enorm hard begon te branden, ben ik even naar de meeting room getrokken. In de meeting room krijg je de gelegenheid om te internetten, te poolen of te Playstation’en. Ik besloot een rij te vervoegen die wachtten om te kunnen internetten. Zodat ik het thuisfront wat op de hoogte kon houden.
Na een uurtje wachten en een kwartier internetten, ging ik naar ’t buffet. Daar zouden de zonnekloppers net arriveren als ik aankwam. Na de middag blijkbaar weer een klop van de antibiotica, dus begaf ik mij naar de kamer. Om daar in een gekoelde ruimte (er was airco aanwezig) wat te rusten, en de voeten te laten afkoelen. Rust die me de volgende dagen geen windeieren zou leggen.
’s Avonds, na een rijkgevuld buffet (wel oppassen voor de darmen, met dat eten) was er in ’t amfitheater een fakirshow. De hoofdanimator zou verschillende proeven doen met glasscherven, zwaarden, spijkers en zoveel meer. Enorm goed was de show niet, er was geen samenhang. En de proeven leken niet bepaald ‘echt’. Maar ja, we hebben ons weer geamuseerd, da’s ’t belangrijkste.
Nadien met pijn in het hart (schoon gezegd hé, ontroerend…) besloten om niet naar de disco te gaan, ik zou graag het water nog voelen op mijn congé. Dus nog even in de lobbybar gezeten, waar we werden getrakteerd op allerhanden truukskes van Zuper-Animator Rico. Wat die allemaal kan, ni te geloven!
Dan maar naar de kamer getrokken, om te doen wat de dokter gevraagd had. Met m’n benen ietwat omhoog slapen, goed voor de bloeddoorstroming, en goed voor het water! :o)
Morgen: Bodrum, day 5: Donderdag 1 september 2005
Om 11u afspraak bij meneer doktoor. Maar ’t zag er nog geen haar beter uit. Dus ik wist dat hij geen goed nieuws ging hebben. En inderdaad: weer geen water, en zoveel mogelijk uit de zon blijven. Nogal logisch, dat laatste, want elke keer dat mijn voeten blootgesteld werden aan de zon, brandden ze enorm.
Dus, zelfde scenario als de dag voordien. Net voor de middag, als de zon enorm hard begon te branden, ben ik even naar de meeting room getrokken. In de meeting room krijg je de gelegenheid om te internetten, te poolen of te Playstation’en. Ik besloot een rij te vervoegen die wachtten om te kunnen internetten. Zodat ik het thuisfront wat op de hoogte kon houden.
Na een uurtje wachten en een kwartier internetten, ging ik naar ’t buffet. Daar zouden de zonnekloppers net arriveren als ik aankwam. Na de middag blijkbaar weer een klop van de antibiotica, dus begaf ik mij naar de kamer. Om daar in een gekoelde ruimte (er was airco aanwezig) wat te rusten, en de voeten te laten afkoelen. Rust die me de volgende dagen geen windeieren zou leggen.
’s Avonds, na een rijkgevuld buffet (wel oppassen voor de darmen, met dat eten) was er in ’t amfitheater een fakirshow. De hoofdanimator zou verschillende proeven doen met glasscherven, zwaarden, spijkers en zoveel meer. Enorm goed was de show niet, er was geen samenhang. En de proeven leken niet bepaald ‘echt’. Maar ja, we hebben ons weer geamuseerd, da’s ’t belangrijkste.
Nadien met pijn in het hart (schoon gezegd hé, ontroerend…) besloten om niet naar de disco te gaan, ik zou graag het water nog voelen op mijn congé. Dus nog even in de lobbybar gezeten, waar we werden getrakteerd op allerhanden truukskes van Zuper-Animator Rico. Wat die allemaal kan, ni te geloven!
Dan maar naar de kamer getrokken, om te doen wat de dokter gevraagd had. Met m’n benen ietwat omhoog slapen, goed voor de bloeddoorstroming, en goed voor het water! :o)
Morgen: Bodrum, day 5: Donderdag 1 september 2005


0 Reacties:
Een reactie plaatsen
<< Home