Bodrum, day 1: zondag 28 augustus 2005
Zondag 28 augustus 2005
’s Nachts geen oog dichtgedaan. Geslapen van pakweg 4u30 tot 7u30. Hoe dat komt? Simpel, het zou m’n allereerste vliegervaring zijn. Diegene die voor zijn eerste vlucht ooit geen zenuwen had, liegt.
Nuja, slecht geslapen, maar dat zou de reis niet bederven. Om 8u30 zouden we opgehaald worden door m’n tante. Om zo richting de mastodont van SN Brussels Airlines te rijden. Zogezegd, zogedaan, om 9u00 staan we in de massa’s grote vlieghaven. Twee uren scheiden me nog van de eerste stappen op de grootste vogel ter wereld, benieuwd wat de wolken zullen brengen.
Na een tijdje wachten aan de controles en een Cécémelleke en een koffiekoek later is hét moment dan aangebroken. Met redelijk wat kloppen in de keel betreed ik het vliegtuig. Eerlijk gezegd had ik het mij anders ingebeeld. Verhalen van ‘comfort, echt luxe’ in het achterhoofd was ik toch teleurgesteld. Zetels die veel te dicht tegen elkaar stonden – ik moest mijn benen wijd uiteen plaatsen om ietwat goed te zitten – en een bediening die zelfs in de donkerste kroeg in België niet aan werk zou komen. Maar nogmaals, dat zou mijn reis niet bederven.
3u30 – met daarin een half uur lange turbulentie (man man, ik wist niet dat er tussen de wolken ook kasseiwegen lagen?!) – zetten we uiteindelijk voet aan land in Turkije. En meteen werden we verwelkomd door de zon. Allemaal in lange broeken en pulls uitgedost, krijgen we al meteen het visitekaartje aangeboden! Maar nogmaals, dat zou … (ik val in herhaling!)
Na de landing werden we naar een bus begeleid, speciaal door Neckermann ingelegd. De bus was ‘comfortabel’, de rit daarentegen. Straten die geen straten waren, een verkeer dat 100 keer erger is dan de Parijse périphérie en een rit die een half uur langer duurt dan voorzien. In volle zon. Afzien dus!
Maar dan, the moment of glory! De bus rijdt een poort binnen, en wat ik dan te zien kreeg was fenomenaal! Een hoteluitzicht om U tegen te zeggen! Noem het maar een Center Parcs-achtig hotel, echt gigantisch.
Nadat we de sleutel (lees: kaart) in ontvangst hadden genomen, meteen intrek genomen in de kamer (de kamers bevonden zich trouwens niet ín het hotel, het waren allemaal aparte ‘huisjes’ – Center Parcs style dus) en genoten van een zalige douche. Nadien gaan genieten van het avondmenu en niet veel later in m’n bed gekropen. De drie uur slaap en de bewogen reis hadden hun tol geëist…
Foto's van de kamer en het hotel zijn te bezichtigen op m'n fotosite: http://users.pandora.be/dentimme/Bodrum
Morgen: Bodrum, day 2: maandag 29 augustus 2005
’s Nachts geen oog dichtgedaan. Geslapen van pakweg 4u30 tot 7u30. Hoe dat komt? Simpel, het zou m’n allereerste vliegervaring zijn. Diegene die voor zijn eerste vlucht ooit geen zenuwen had, liegt.
Nuja, slecht geslapen, maar dat zou de reis niet bederven. Om 8u30 zouden we opgehaald worden door m’n tante. Om zo richting de mastodont van SN Brussels Airlines te rijden. Zogezegd, zogedaan, om 9u00 staan we in de massa’s grote vlieghaven. Twee uren scheiden me nog van de eerste stappen op de grootste vogel ter wereld, benieuwd wat de wolken zullen brengen.
Na een tijdje wachten aan de controles en een Cécémelleke en een koffiekoek later is hét moment dan aangebroken. Met redelijk wat kloppen in de keel betreed ik het vliegtuig. Eerlijk gezegd had ik het mij anders ingebeeld. Verhalen van ‘comfort, echt luxe’ in het achterhoofd was ik toch teleurgesteld. Zetels die veel te dicht tegen elkaar stonden – ik moest mijn benen wijd uiteen plaatsen om ietwat goed te zitten – en een bediening die zelfs in de donkerste kroeg in België niet aan werk zou komen. Maar nogmaals, dat zou mijn reis niet bederven.
3u30 – met daarin een half uur lange turbulentie (man man, ik wist niet dat er tussen de wolken ook kasseiwegen lagen?!) – zetten we uiteindelijk voet aan land in Turkije. En meteen werden we verwelkomd door de zon. Allemaal in lange broeken en pulls uitgedost, krijgen we al meteen het visitekaartje aangeboden! Maar nogmaals, dat zou … (ik val in herhaling!)
Na de landing werden we naar een bus begeleid, speciaal door Neckermann ingelegd. De bus was ‘comfortabel’, de rit daarentegen. Straten die geen straten waren, een verkeer dat 100 keer erger is dan de Parijse périphérie en een rit die een half uur langer duurt dan voorzien. In volle zon. Afzien dus!
Maar dan, the moment of glory! De bus rijdt een poort binnen, en wat ik dan te zien kreeg was fenomenaal! Een hoteluitzicht om U tegen te zeggen! Noem het maar een Center Parcs-achtig hotel, echt gigantisch.
Nadat we de sleutel (lees: kaart) in ontvangst hadden genomen, meteen intrek genomen in de kamer (de kamers bevonden zich trouwens niet ín het hotel, het waren allemaal aparte ‘huisjes’ – Center Parcs style dus) en genoten van een zalige douche. Nadien gaan genieten van het avondmenu en niet veel later in m’n bed gekropen. De drie uur slaap en de bewogen reis hadden hun tol geëist…
Foto's van de kamer en het hotel zijn te bezichtigen op m'n fotosite: http://users.pandora.be/dentimme/Bodrum
Morgen: Bodrum, day 2: maandag 29 augustus 2005
Geschreven door Timme! om 11:50 PM
0 Reacties:
Een reactie plaatsen
<< Home